06 februari 2010

financiële vrijheid

Gisteren zat ik met een vriendin in de auto en kwam het gesprek op financiën. Ze vroeg me waarom ik zo min mogelijk geld probeer uit te geven terwijl ik geen direct spaardoel heb. Ik heb toch fijn werk en een leuk huis? Ik probeerde mijn sterke intrinsieke behoefte aan financiële vrijheid aan haar over te brengen. Maar het lukte me op dat moment niet om het goed onder woorden te brengen. Ik ga hier nog een keer oefenen, zodat ik de volgende keer met een stevig verhaal voor de dag kan komen.

Geld speelt een rol bij veel grote beslissingen in een mensenleven: In wat voor buurt willen we wonen? Blijft één van ons thuis bij de kinderen? Kan ik een tijdje stoppen met werken om te studeren? Dit gegeven benauwt me. Ik ervaar geld in dat soort afwegingen als een verstorende factor. Omdat geld zo dominant is, gaat het snel boventoon voeren in je beslissing, waardoor je niet eens toe komt aan het "onderbuikgevoel". Als het financieel niet geregeld kan worden, dan houdt het gewoon op.

Ik wil de rol van geld het liefst trivialiseren. Geld is niets meer dan een reken-eenheid die energie uitdrukt. Voor elke Euro die je uitgeeft is gewerkt, er is moeite in gestoken. Staan de kosten van wat je wilt kopen in verhouding tot de hoeveelheid energie die je er in hebt gestoken? Maar door op deze manier te leven, schenk je in je handelen onbedoeld juist veel aandacht aan geld. Daar zit een inconsistentie in die moeilijk uit te leggen is.

Door schulden af te lossen (ja, zelfs de hypotheek!) en een financiële buffer op te bouwen die op zichzelf weer inkomsten oplevert, word je onafhankelijk. Onafhankelijk van werk, onafhankelijk van de "ratrace", onafhankelijk van dure gemaksdiensten die we inhuren om tijd over te houden om meer te kunnen werken. Je kunt weer dingen uit volle overtuiging doen of laten. Er ontstaat ruimte voor dat belangrijke onderbuikgevoel, zonder dat geld als vervormende factor meespeelt.

Begrijp me niet verkeerd: ik ben daar nog lang niet, maar de stip aan de horizon die financiële vrijheid heet, helpt mij om koers te houden. Elke bespaarde Euro maakt me een stapje minder afhankelijk. De reis naar die stip is minstens zo waardevol als het bereiken ervan. En weet je wat? Het leven met minder blijkt als positief randeffect meer tevredenheid te brengen.

Naschrift:
Ik realiseer me heel goed dat vrijwillige zuinigheid een luxe is. Ik las laatst ergens: Mensen die denken: "ik kan het niet kopen", komen nooit toe aan de gedachte "ik wil het niet kopen". Een oneerlijke paradox: je kunt je pas permitteren vrijwillig zuinig te zijn als je wat geld hebt. Anders is zuinig zijn bittere noodzaak.

9 opmerkingen:

  1. Financiele vrijheid is heerlijk. Om vandaaruit eenvoudig te leven,maakt dat gemakkelijk.Voor mij als 60+-er betekent de buffer,de mogelijkheid om medische hulp te "kopen"als dat nodig is.Bv bij pre-scan een MRI laten maken,als de specialist moeilijk doet. Groeten Izerina

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik kan mezelf zo herkennen in jouw stukje. Je slaat de spijker op z'n kop!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Komende vanuit een positie waar het zeker geen vrijwillige zuinigheid was en wat nu nog hooguit 25 maanden zal duren, herken ik veel in jouw stukje. Wij gaan nu eerst voor financiële rust en dan door voor de vrijheid.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Leuk stuk, een waarheid als een koe!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Net als Christel is het voor ons nu nog bikkelen, maar hopen we binnenkort ook te kunnen genieten van het maken van financiële keuzes. Nu zijn ze er simpelweg nog niet.

    Wat wel een vrijheidskeuze van ons is geweest: het huren van een stukje (moestuin)grond. Voor ons een hele uitdaging, maar zeker de moeite waard. Wie verdient er nu nog aan mij als ik voor een groot deel zelf voor mijn eten kan zorgen? ;o)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Geld is gewoon tijd. Wanneer je financieel onafhankelijk bent, heb je de tijd aan jezelf en je naasten. Wij sparen ook flink en hebben nu al een behoorlijk saldo. Samen met de overwaarde van ons huis zouden we samen al kunnen stoppen met werken. (ik ben 49 en mijn vrouw is 43). We willen nog 2 jaar werken en dan verhuizen we naar Italie.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. ben het met kees eens, geld is tijd,en andersom,
    als je elke keer bedenkt hoeveel uur je moet werken voor een bepaalde aankoop, wordt je vanzelf erg "tijds" bewust, en maak je vanzelf de juiste beslissingen; die die het waard zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Hoe vreselijk herkenbaar, ik doe ook zuinig aan met mijn geld, omdat ik dezelfde doelen heb. Ik wil financieel onafhankelijk worden, zodat mijn man en ik keuzes kunnen maken. We werken en sparen nu hard en geven zo min mogelijk uit, maar proberen wel zo veel mogelijk leuke dingen te doen voor zo min mogelijk geld, zodat we nu ook genieten. Ik blijf het idee houden dat alles minder wordt later en dus spaar ik nu al zodat ik straks kan kiezen

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Appreciation to my father who informed me regarding this
    website, this webpage is in fact amazing.
    Here is my blog post - online games

    BeantwoordenVerwijderen