het woensdagse weekmenu

Het is weer woensdag en hoog tijd om proviand in te slaan, want de groentenla is leeg en de achterkant van de koelkast is in zicht! Vanavond kom ik makkelijk weg, aangezien mijn ouders blijven eten en mijn moeder meteen voor ons kookt. Verder een paar haastige avonden, waarbij we allemaal op verschillende tijden aanschuiven. Dat vraagt om wat menu's die niet al te kritisch zijn als ze nog eens worden opgewarmd. Meestal maak ik voor dergelijke avonden roerbakschotels of soep.

De meeste boodschappen haal ik bij drie supermarkten: de Albert Heijn, de Lidl en de Jumbo. De eerste twee zitten op loopafstand van mijn huis en hebben het gros van de spullen die ik nodig heb. De Jumbo zit verder weg, maar wel in de buurt van mijn werk en heeft veel lekkerder brood dan de andere supermarkten. Ik haal daar dus wekelijks een voorraad waar ik de week mee vooruit kan (zelf bakken heb ik een tijdje vol gehouden, maar bleek te veel werk om tussen de bedrijven door dagelijks te doen. Nu wissel ik het dus af).

Als ik in het centrum ben voor mijn werk, loop ik altijd even bij de Ecoplaza binnen om biologische gedroogde bonen in te slaan. Sojabonen voor de melk, linzen, kikkererwten, zwarte-, aduki- en kidneybonen om te koken. Ook de Chinese supermarkt bezoek ik eens in de paar maanden, vooral om specerijen, boemboes, edamame (jonge sojaboontjes) en speciale soorten tofu (silken of extra firm) in te slaan.

Weekmenu:
Ovenschotel van aubergine, pomodori (uit blik), gepofte knoflook en tijm

*

Quinoa-paella met paprika, erwtjes, tomatenblokjes en artisjokharten

*

Zuurkool stamppot met stukjes ananas, pittige jus en vegetarische rookworst

*

Cajun zwarte bonensoep met mais, gedecoreerd met tortillachips en met vers gebakken brood om te dippen

*

Lasagne met champignons en spinazie

*

In bouillon gestoomde broccoli met monchousaus en geroosterde sesamzaadjes, geserveerd met rijst en een vegetarische Italiaanse schijf

boerderijtje spelen

Tot mijn schrik zie ik dat het al tegen achten is en dat ik nog niet eens aan mijn plannen voor vanavond ben begonnen. Dat komt omdat ik sinds gisteren boerin ben. Ik draag de verantwoordelijkheid over een paar velden met groenten (sojabonen, tarwe, pompoen en aardbeien). Bovendien heb ik de zorg voor wat kippen, een kalf en een roze koe die ik van mijn zoon - die ook boer is - voor Valentijnsdag heb gekregen. Daarnaast help ik een paar van mijn buren om hun stukjes land te bemesten, eieren te rapen en vogels te verschrikken. Daar heb je je handen vol aan.

Klaarblijkelijk wist iedereen al van het bestaan van Farmville, behalve ik. Maar sinds mijn zoon me in deze wonderlijke wereld heeft geïntroduceerd ben ik verkocht. Ik houd normaal niet van internetspelletjes, vooral omdat ik een hekel heb aan schieten, stelen, racen, vechten en ander laakbaar gedrag wat in veel (het merendeel?) van dergelijke spelletjes lijkt te worden aangemoedigd.

Farmville is anders. Ik heb sinds gisteren een virtueel stukje land, waar ik vee kan houden (zelfs pinguïns!), bomen kan laten groeien, groenten kan oogsten en een prachtige boerderij kan bouwen. Het uit de brand helpen van buren op aangrenzende landjes door ze te helpen bij hun klusjes levert me extra vriendelijkheidspunten op. Het sturen van kadootjes naar collega-boeren wordt aangemoedigd en levert je steevast zelf ook wat leuke verrassingen op, of zelfs een lintje.

Farmville is een vriendelijke wereld waar je door te delen, elkaar kadootjes te gunnen en goed voor je omgeving te zorgen carrière kunt maken. Het nieuwtje zal er ongetwijfeld van af gaan, maar op dit moment zou ik er best een tijdje in real life willen wonen. Samen met mijn roze koe en mijn pinguïn.

reclame

De oplettende lezer ziet op mijn blog reclame verschijnen. Ik beken dat ik hier zelf wat dubbel in sta. Aan de ene kant besef ik me erg goed dat reclame aanzet tot het kopen van (nog meer) spullen. En met mijn weblog probeer ik mezelf en mijn omgeving nu juist aan te zetten om het heft in eigen hand te nemen; om bewust te consumeren. Het aanbieden van commerciële prikkels staat daar lijnrecht tegenover. Waarom dan toch reclame op mijn blog?

Eigenlijk om twee redenen. De eerste is dat er bij de advertenties zoveel mogelijk wordt aangehaakt bij onderwerpen uit mijn blog. Daarom zijn de gepubliceerde reclames vaak tamelijk relevant (alhoewel ze er soms ook stevig naast zitten!). Mensen die via Google bij mij binnenkomen op thema's als "schulden", "zelf maken" of "vegetarisch", treffen in de zijbalk vaak links naar websites aan die daarbij aansluiten. En het gaat daarbij lang niet altijd om producten, maar ook om overheidsuitingen als Blijf Positief of goede doelen als de stichting Lekker Dier.

De tweede reden is voor mij persoonlijk veel belangrijker. Iedere bezoeker van een op mijn pagina gepubliceerde reclame, ongeacht of hij iets koopt, levert een paar cent op. Dit geld gaat niet in de huishoudpot van huize Bewuste Eenvoud! Het geld dat ik verdien met de advertenties - overigens erg bescheiden bedragen - wordt opzij gezet tot het genoeg is om weer een microkrediet op Kiva te verstrekken.

Inmiddels staat het aantal leningen uit deze opbrengsten op 3 en ik hoop dat er nog vele bij zullen komen!

wassen en naaien

Vanochtend met buurvrouw M. naar de koopzondag in Loods 5 geweest. Een spannende exercitie voor iemand met een woon-tik als ik, maar ik had me voorgenomen om sterk te zijn en niks te kopen wat ik niet nodig had. Maar ja, mijn verjaardagsgeld klopte opdringerig in mijn portemonnee en dan kom je ook nog twee dingen tegen die erg appelleren aan mijn gekoesterde lifestyle.

Het eerste zijn de zogenaamde Ecoballs: herbruikbare wasballen, gevuld met natuurlijke mineralen die geen schadelijke stoffen in het oppervlakte water brengen en nog huidvriendelijk zouden zijn ook. Elke bal zou tot 150 wasbeurten meegaan. Dat vraagt om een experiment in huize Bewuste Eenvoud!



Het tweede is het boekje "Naaien Enzo - handwerken voor snelle Henkies", waarin waanzinnig hippe (en eenvoudige!) voorbeelden staan om zelf te breien, borduren, appliqueren, haken en naaien. Volgens mij onontbeerlijke vaardigheden voor de ambitieuze consuminderaar. Hoe meer we immers zelf kunnen maken, hoe minder we hoeven te kopen! Nu ben ik - afgezien van recht-toe recht-aan breien - een absolute nitwit op het gebied van handwerken en alleen van de voorkant van het boekje werd ik al erg blij. Toen de projecten in het boekje ook nog erg laagdrempelig bleken, belandde het boekje naast de Ecoballs in mijn boodschappenmandje. Mijn verjaardagsgeld is dus goed besteed aan twee duurzame investeringen (althans, dat hopen we dan maar).

Binnenkort dus in dit theater: een review van de Ecoball en de (hopelijk geslaagde) resultaten van de eerste zelfmaakprojecten.

financiële vrijheid

Gisteren zat ik met een vriendin in de auto en kwam het gesprek op financiën. Ze vroeg me waarom ik zo min mogelijk geld probeer uit te geven terwijl ik geen direct spaardoel heb. Ik heb toch fijn werk en een leuk huis? Ik probeerde mijn sterke intrinsieke behoefte aan financiële vrijheid aan haar over te brengen. Maar het lukte me op dat moment niet om het goed onder woorden te brengen. Ik ga hier nog een keer oefenen, zodat ik de volgende keer met een stevig verhaal voor de dag kan komen.

Geld speelt een rol bij veel grote beslissingen in een mensenleven: In wat voor buurt willen we wonen? Blijft één van ons thuis bij de kinderen? Kan ik een tijdje stoppen met werken om te studeren? Dit gegeven benauwt me. Ik ervaar geld in dat soort afwegingen als een verstorende factor. Omdat geld zo dominant is, gaat het snel boventoon voeren in je beslissing, waardoor je niet eens toe komt aan het "onderbuikgevoel". Als het financieel niet geregeld kan worden, dan houdt het gewoon op.

Ik wil de rol van geld het liefst trivialiseren. Geld is niets meer dan een reken-eenheid die energie uitdrukt. Voor elke Euro die je uitgeeft is gewerkt, er is moeite in gestoken. Staan de kosten van wat je wilt kopen in verhouding tot de hoeveelheid energie die je er in hebt gestoken? Maar door op deze manier te leven, schenk je in je handelen onbedoeld juist veel aandacht aan geld. Daar zit een inconsistentie in die moeilijk uit te leggen is.

Door schulden af te lossen (ja, zelfs de hypotheek!) en een financiële buffer op te bouwen die op zichzelf weer inkomsten oplevert, word je onafhankelijk. Onafhankelijk van werk, onafhankelijk van de "ratrace", onafhankelijk van dure gemaksdiensten die we inhuren om tijd over te houden om meer te kunnen werken. Je kunt weer dingen uit volle overtuiging doen of laten. Er ontstaat ruimte voor dat belangrijke onderbuikgevoel, zonder dat geld als vervormende factor meespeelt.

Begrijp me niet verkeerd: ik ben daar nog lang niet, maar de stip aan de horizon die financiële vrijheid heet, helpt mij om koers te houden. Elke bespaarde Euro maakt me een stapje minder afhankelijk. De reis naar die stip is minstens zo waardevol als het bereiken ervan. En weet je wat? Het leven met minder blijkt als positief randeffect meer tevredenheid te brengen.

Naschrift:
Ik realiseer me heel goed dat vrijwillige zuinigheid een luxe is. Ik las laatst ergens: Mensen die denken: "ik kan het niet kopen", komen nooit toe aan de gedachte "ik wil het niet kopen". Een oneerlijke paradox: je kunt je pas permitteren vrijwillig zuinig te zijn als je wat geld hebt. Anders is zuinig zijn bittere noodzaak.

luxe

Als je regelmatig meeleest, lijkt het misschien alsof mijn leven in het teken staat van de soberheid en ontdaan is van alle luxe. Maar dat valt alles mee. Om de boel weer even in perspectief te plaatsen leek het me aardig om eens (ook voor mezelf) op te schrijven welke luxes een vaste plek hebben in mijn leven.

- Eén van de kadootjes die ik me jaarlijks permitteer is een theaterabonnement. Een avondje meegetrokken worden in een verhaal, muziek of cabaret beleef ik nog intenser dan het lezen van een goed boek of het kijken van een mooie film.

- Ook een bezoekje aan de sauna is een verwennerij die ik mezelf jaarlijks minstens één keer gun. Zonder extra massages, schoonheidsbehandelingen of andere poespas. Gewoon een dag heerlijk zweten, badderen, scrubben en genieten.

- De kapper bezoek ik maar één keer per jaar (echt waar!), maar dan maak ik er ook een echt feestje van, met soms een hoofdhuidmassage en altijd met een frisse nieuwe coupe (die ik de rest van het jaar zelf bij kan houden).

- Dit is het derde jaar dat ik met één van mijn kinderen een Speciaal Uitstapje ga maken. In januari 2008 ging ik voor het eerst met mijn dochter met de Thalys naar Parijs. Vorig jaar ben ik op een skiweekend geweest met mijn zoon en nu mijn dochter een schitterend schooladvies heeft gekregen, gaan we het binnenkort vieren met een tripje naar Londen met de boot en de trein.

Verder houden we geen decadente vakanties, we gaan niet vaak uit eten (behalve vanwege werk, maar dat vind ik niet te vergelijken) en we leven qua consumeren vrij sober. Maar als ik heel eerlijk ben: ik houd dat goed vol door mezelf af en toe één van de luxes uit mijn lijstje te gunnen.

Welke decadenties gun jij jezelf?

het woensdagse weekmenu

Zoals afgesproken plaats ik hier voortaan iedere woensdag mijn weekmenu voor de komende week. Woensdag is de dag waarop ik mijn menu voor de komende week vaststel en alle inkopen doe.

Deze week heb ik maar één eetafspraak buiten de deur. Voor de vrijdag kies ik voor iets snels en eenvoudigs (het broodje hamburger) omdat de kinderen weer vroeg de deur uit moeten om te sporten. Ook zaterdag mag niet te ingewikkeld zijn, want dan heb ik de hele dag mijn yoga-opleiding en daarna meestal niet veel energie meer om uitgebreid te koken. Het tagliatelle-gerecht is een favoriet hier in huis en zo simpel dat de kinderen het kunnen klaarmaken terwijl ik in de tram naar huis spring.

In de winter is het lastiger om veel variatie in de groenten aan te brengen. Daarom staat er elke week wel een winterse stamppot op het menu. Verder probeer ik de beschikbare groenten iedere week op een heel andere manier klaar te maken; zo aten we vorige week hutspot en rasp ik deze week wortelen voor in de wraps. Waar mogelijk eet ik in het seizoen, maar ik gebruik soms wel extra verwennerijtjes als olijven.

Ik gebruik zo min mogelijk koemelk. Door stamppotten gaat bijvoorbeeld een scheutje sojamelk en door de Tikka Masala gaat kokosmelk. Maar ik ben niet super recht in de leer: als ik de blauwe kaas van het programma zou verwijderen zou ik grote ruzie in de tent krijgen.

Weekmenu:
Tagliatelle met spinazie-blauwe kaassaus en geroosterde pijnboompitjes

*

Broodje vegetarische hamburger met sla, tomaat, rode ui, komkommer en alfafa.

*

Vegetarische Tikka Masala met bloemkool, ui en geschaafde amandelen met rijst en naanbrood

*

Ovenschotel van geroosterde aardappelen, ui en rode bietjes met olijfolie, zeezout en peper uit de molen

*

Andijviestamppot met een lik Zaanse mosterd, pittige jus en een vegetarische rookworst

*

Tomatensoep en volkoren wraps met gekruide tofu-stukjes, tomatenblokjes, rode ui, sla, geraspte wortel, alfafa