herfsttuin

Wie denkt dat er in de herfst weinig meer te doen is in de tuin, heeft het mis. Althans, als ik bekijk wat er op mijn lapje grond allemaal moet gebeuren.

Ik heb mijn tuintje in maart van dit jaar overgenomen van een Turkse meneer met een grote voorliefde voor knoflook. Een kwart van de tuin stond er vol mee en dat is nogal wat op ruim 100 vierkante meter. Omdat het tuinseizoen al volop begonnen was, heb ik niet al te lang nagedacht over wat ik in de rest van de tuin wilde planten en ben zonder plan aan de slag gegaan. Dat heb ik geweten. Alles was zo'n beetje tegelijk oogstrijp, waardoor ik van gekkigheid niet wist waar ik nog courgettes, sla, boontjes of tomaten in moest verwerken. De oogsttijd viel bovendien in de periode dat ik op vakantie was. Tijdens mijn vakantie heb ik - zoals bekend - een ongeluk gehad, waardoor de rest van de zomer en een goed deel van de herfst in het teken stonden van mijn revalidatie. Daarom zag ik vanaf augustus vrijwel geen kans om nog iets in de tuin te betekenen.

Gelukkig deel ik de tuin met Carolien. Niet alleen is dat erg gezellig, maar zij beschikt ook nog eens over een heel ander soort vaardigheden dan ik. Zo verdiep ik me graag in dingen als compost en wisselteelt en Carolien - voorheen decorbouwer - weet van aanpakken als het gaat om het grove werk als het repareren van hekken of het afzagen van grote takken. Wat we gemeen hebben is dat we beiden geen perfectionisten zijn als het op tuinieren aan komt. Er mag best wat onkruid staan en wat plekjes op de groenten zijn geen probleem. We proberen dus ook niet panisch alle beestjes uit de tuin te houden, want dat is nu eenmaal ook natuur (over het luie tuinieren zal ik een andere keer wat uitgebreider bloggen).

Nu de herfst de tuin in rust heeft gebracht overzien we wat er allemaal moet gebeuren, en dat is niet gering. Het snoeien van de fruitbomen, druiven en gewenste bramen. Het uitgraven van de ongewenste, woekerende bramen. Het omspitten van de plantvakken en het (planmatig!) inrichten voor het nieuwe seizoen. Hekken repareren en paden leggen. De jonge stekken van de aardbeienplant een (beschutte) winterplek toedelen. De composthoop keren. Resten van planten van het afgelopen seizoen opgraven en wegbrengen.

Gelukkig kunnen we daarbij altijd rekenen op één van onze vele Marokkaanse buurmannen (die toevallig allemaal "buurman" blijken te heten. Althans, zo noemen ze elkaar), die onze beginnersfouten niet aan kunnen zien en ons voorzien van nuttige adviezen.


Carolien en Buurman


Ons tuin-motto

microkrediet

Naarmate ik ouder word vind ik overconsumptie steeds lastiger te verteren. Vandaar dat we de Sinterklaas dit jaar sober hebben gehouden en dat was wat mij betreft het begin van een nieuwe traditie. Maar het geld dat we op deze manier "uitgespaard" hebben staat daar maar op die bankrekening en het gevoel bekroop me dat ik dat nuttiger zou kunnen gebruiken.

Het vergelijken van goede doelen stemt me vaak niet vrolijker. Regelmatig lees je berichten over hoe slechts een klein percentage van het gedoneerde bedrag terecht komt bij de uiteindelijke doelgroep. Veel gaat op aan het bestuur, aan fondsen werven of aan logistieke toestanden. Bovendien maken sommige vormen van liefdadigheid mensen afhankelijk, in plaats van ze te emanciperen. Ik geloof daarom sterk in microkredieten. Het stimuleert mensen zich te ontwikkelen, maar laat de verantwoordelijkheid daar waar hij hoort: bij de persoon in kwestie.

Een microkrediet is een kleine lening, die wordt toegekend aan (vaak vrouwelijke) ondernemers in ontwikkelingslanden, die naar de maatstaven van traditionele banken geen lening zouden kunnen krijgen. Microkredieten gaan meestal om kleine bedragen die door de ondernemer in kwestie gebruikt kunnen worden om een koe, grondstoffen of een naaimachine te kopen.

Het geld dat wij dit jaar niet hebben uitgegeven aan Sinterklaas, hebben we daarom verdeeld over een aantal projecten op Kiva die ons erg aanspraken. Zo betalen we nu mee aan een voorraad maismeel voor Vilma's tortilla-bakkerij in Honduras, aan een varken voor Cecilia's boerderij op de Filipijnen en aan winkelruimte voor Sandra in Paraguay waar ze haar zelfgemaakte meubels kan verkopen. Het geld dat door hen wordt afgelost, kunnen we vervolgens weer inzetten voor andere microkredieten. Zo geef je met jouw "speelgeld" steeds een groep kleine ondernemers de kans om een beter bestaan op te bouwen. En dat voelt een stuk nuttiger dan het omzetten van datzelfde geld in overbodige spullen.
Toch?


In de rechterbalk heb ik tijdelijk de advertentie van Rosally uit de Filipijnen geplaatst die een microkrediet heeft aangevraagd om haar marktkraam uit te breiden.

low budget gala

Gisteren kreeg ik te horen dat ik - geheel onverwacht - mijn directeuren mag vergezellen naar een heus gala. Altijd leuk om een keer flink opgedoft op pad te mogen, maar het werpt meteen ook de vraag op: wat trek je aan naar zo'n gelegenheid? Direct gevolgd door de vraag: en wat gaat dat kosten?

Gelukkig heb ik al eerder met dit bijltje gehakt. In mijn vorige leven (dat leven met 60 uur werken per week) had ik een jaarlijks kerstgala van mijn werk en lette ik, in tegenstelling tot de meeste van mijn collega's, behoorlijk op de kleintjes. En omdat de meeste galabezoekers hun toevlucht zochten bij dure kledingzaken kon ik ongestoord mijn gang gaan bij de wat goedkopere ketens.

Zo kocht ik twee jaar terug voor 40 Euro een lange, zwarte japon bij de C&A. Omdat niemand anders op het idee was gekomen leek het behoorlijk exclusief (trouwens: als iemand anders die avond dezelfde C&A-japon had gedragen, hadden we waarschijnlijk hooguit een samenzweerderige glimlach gewisseld). Ik droeg er zwarte zijden pumps bij (van de Kringloop) waar ik twee zwart glimmende broches op geplakt had. Een paar lange zwarte handschoenen uit de verkleedkist erbij, wat glimmende sieraden van de Hema en het zag eruit alsof het een klein fortuin had gekost. En dat voor in totaal nog geen 55 Euro.

Dit jaar wordt het nog goedkoper. Het mooie van wisselen van werk is dat men je nog niet in je feestelijke robe heeft gezien, dus ik recycle vrijdag schaamteloos het exemplaar van vorig jaar. Niet verder vertellen, alsjeblieft!

sinterklaas

Een tijdje terug heb ik al aangekondigd dat het dit jaar wat mij betreft een ander soort Sinterklaas zal worden. Minder gericht op het in een noodtempo uitpakken van kado's, maar op gezellig samen zijn. Daar hoort ook een ander soort kado's bij. Kado's die met liefde zijn uitgekozen, niet op hun prijskaartje, maar omdat de ontvanger er aan kan zien dat er aandacht aan besteed is.

En daarom hebben we een groot deel van de kado's dit jaar zelf gemaakt. Nu pakjesavond nadert kan ik ze hier opschrijven zonder al teveel risico dat het gelezen wordt door de ontvangers (kinderen, opa's en oma's, mochten jullie hier rondhangen, niet verder lezen!).

Voor de opa's en oma's heb ik met de kinderen zeepjes gemaakt. Ieder één met lavendel uit eigen tuin en één met rozemarijn. Verder hebben we een paar maanden geleden al stekken getrokken van mijn mooie, witte Brugmansia. Die is inmiddels zover dat er wortels zijn verschenen, dus die kunnen we snel oppotten en zijn op die manier ook een mooi kado. Verder hebben we zelf een heerlijk kruidenzout gemaakt (recept heb ik hier onderaan gezet) en een paar potjes kastanjepuree. Voor de kinderen ben ik avondenlang bezig geweest om voor ieder een een fotoalbum te maken met foto's van hun geboortejaar toe nu.

Uiteraard hebben we ook wel wat gekocht, maar dat hebben we zo beperkt mogelijk gehouden. Voor de volwassenen tien kippen en een stapel schoolboeken. En voor de kinderen nog wat leuke rommeltjes die op hun lijstje stonden. Ze hadden geen grote wensen dit jaar. Voor mij een teken dat onze missie om er tevreden mensen van te maken, aan het slagen is.

Recept Italiaans kruidenzout

Nodig:
een grote verpakking zeezout
gedroogde tomaten (niet op olie, maar écht droog!)
gedroogde basilicum
gedroogde oregano
zwarte peperbolletjes
knoflookpoeder of gevriesdroogde knoflook
gebakken uitjes

Maal de gedroogde tomaten in de keukenmachine fijn en hou ze even apart. Doe daarna alle ingrediënten zonder de gedroogde tomaten in de keukenmachine en maal ze fijn. Voeg op het laatst de gedroogde tomatensnippers nog even toe en maal het tezamen een minuutje.

De mogelijkheden om eigen kruidenzout te maken zijn natuurlijk eindeloos. Laat gewoon je fantasie de vrije loop! Verdeel het zout over leuke kleine potjes, plak er een mooi label op en geef het kado of strooi het lekker zelf door gerechten.

meditatie

Ik ben deze week niet goed in balans. Mijn agenda staat te vol met afspraken, ik moet oefenen voor mijn gebarentaalexamen en het Sinterklaasfeest wordt in mijn huis gevierd. Met als resultaat dat ik weliswaar van het ene leuke evenement in het andere rol, maar dat ik het te druk heb om er van te genieten.

Waarom is het toch zo moeilijk om niet alleen in je leefomgeving, maar ook in je hoofd eenvoudig te leven? Het is een misvatting te denken dat je door je huis op te ruimen en weinig geld uit te geven automatisch ook innerlijke rust hebt. Sterker nog, het draagt het risico in zich om ook weer een nieuw "moeten" te worden (ik Moet mijn huis bijhouden, ik Moet sparen!).

Een opgeruimd huis bijhouden en leren met minder toe te kunnen zijn simpelweg dingen die je op het spoor naar innerlijke rust kunnen zetten. Evenals het kweken van je eigen groenten of het repareren van kapotte spullen. Maar het is niet de eindbestemming; het is slechts een routekaart die je op weg helpt. En iedereen loopt daarin zijn eigen pad.

Als je er over nadenkt kun je eigenlijk op twee manieren beginnen met eenvoudiger leven: van buitenaf, door te werken aan dat opgeruimde huis of door het reduceren van je sociale verplichtingen. Maar het kan ook van binnenuit, door tijd te maken voor meditatie en door "mindful" te leven. Ik ben persoonlijk meer van de eerste methode. Maar naarmate ik meer afstand heb gedaan van ballast in de vorm van spullen en ambitie, ontstaat er van binnenuit meer behoefte aan contemplatie.

Iets heeft me er tot nu toe nog van weerhouden om een serieuze meditatiebeoefening te beginnen. Ik heb er meerdere keren over gelezen en aan gesnuffeld, ik heb zelfs al een mooi meditatiekussen in huis. Maar ik heb een zekere schroom om dagelijks tijd uit te trekken om in alle rust bij mezelf naar binnen te kijken. Misschien uit angst voor wat ik ontdek, misschien uit luiigheid, misschien omdat ik gewoon niet goed weet waar ik moet beginnen. Maar nu, met de kerst in zicht, een overlopende agenda en dito hoofd én met een onbevredigend gevoel dat ik waardevolle momenten zomaar ongezien door de vingers laat glijden, misschien is nu de tijd wel aangebroken om er serieus werk van te maken.

Wordt vervolgd.

sushi breien 2

Ja hoor, hij is af! Je zou er bijna een beetje weemoedig van worden, want hoe vaak heb je nou een project waar je samen met je dochter avond aan avond aan kan klussen?

zelf maken: wasmiddel

De omgeving van mijn wasmachine is bezaaid met flessen: voor witte was, gekleurde was, zwarte en witte was, fijne was, voor hardnekkige vlekken en dan ben ik er vast nog een paar vergeten. Ongemerkt staat er voor een klein vermogen aan ingewikkeld schoonmaakspul. Sinds een paar maanden is de voorraad aangevuld met wasnoten, die het bij draaien was met niet al te vieze was ook prima werken.

Die wasnoten brachten me op het idee om zelf wasmiddel te maken. Vreemd eigenlijk, hoe je er echt in gaat geloven dat verschillende soorten wasmiddel onmisbaar zijn om de boel schoon te krijgen. Mijn oma was een expert in hardnekkige vlekken verwijderen en die had heus niet de beschikking over al deze soorten. Bovendien wil ik eens kijken hoe het eczeem van mijn lief zich ontwikkelt als ik me beperk tot puur-natuurlijke ingrediënten in ons wasmiddel.

Zelf vloeibaar wasmiddel maken is zowel makkelijk als verbluffend goedkoop. Er zijn verschillende recepten in omloop, maar met een beetje inspiratie zo hier en daar ben ik zelf tot het volgende mengsel gekomen:

5 liter water
70 á 80 gram Marseillezeep of Sunlightzeep
70 á 80 gram soda
(evt.) 2 á 3 eetlepel borax*

1. Rasp de zeep tot je 70 á 80 gram hebt (bij vloeibaar wasmiddel luistert dit niet zo nauw)

2. Voeg de zeep aan een liter water toe en verhit dit al roerend tot de zeep volledig is opgelost

3. Voeg 70 á 80 gram soda toe

4. Doe het zeep/soda/watermengsel in een grote emmer of teil en doe er zo'n vier liter heet water bij

5. Roer het geheel goed door

6. Laat het een nachtje afkoelen en schep het dan over in oude wasmiddelflessen of in plastic bakken met deksel. Het is behoorlijk dikke gel, dus van gieten is geen sprake!

Een wasbolletje vol met het zelfgemaakte wasmiddel volstaat en is in principe geschikt voor alle soorten was. Bij de witte was kun je af en toe een schepje vlekkenzout of wat natriumbicarbonaat/maagzout in het zeepbakje toevoegen voor een extra blekende werking.

Je kunt een scheutje azijn in het wasverzachtervakje van de machine doen als wasverzachter. Ontkalkt meteen ook de machine. Niet bang zijn voor de geur van de azijn; dat is weg zodra de kleren droog zijn. Het restje van het zeepblok Marseille of Sunlight kun je gebruiken om vooraf vieze kragen of oksels mee in te zepen.


* Borax is een waterverzachtende alkaline, die zorgt dat de actieve stof beter werkt. Het is een krachtige vetoplosser en absorbeert geurtjes.