Marina wees me erop dat mijn blog genoemd staat in de speciale uitgave van Flow Magazine: Simplify Your Life (waarvoor dank, Marina!). Ik was het eerlijk gezegd alweer een beetje vergeten, maar hierbij met enige trots: een sneak preview van het artikel.
23 maart 2013
15 maart 2013
scharrelen
De antibiotica slaat aan en de energie begint een beetje terug te keren. Voorlopig scharrel ik nog wat rond in huis en geniet van de kleine dingen.
![]() |
| Ik verklaar het tuinseizoen voor geopend! |
![]() |
| Typisch vega hachee-weer (met seitan!) |
![]() |
| Nieuwe portie sojayoghurt in de maak |
![]() |
| De merel weet precies wanneer het voedertijd is, weer of geen weer |
14 maart 2013
ingrediënten voor geluk
Een eigen bedrijfje opzetten is een beetje als een kind krijgen. Je bereidt je voor, kijkt er maanden naar uit en droomt over hoe het zal zijn. Tegelijkertijd moet er ongelofelijk veel geregeld worden en dat moet tussen de bedrijven door; het "gewone" werk draait immers ook door. In de avonduren, in de weekenden, zelfs in mijn dromen was ik met het bedrijf bezig. En dan is het op een dag zo ver: in januari vierden we bij een vuurkorf, met glühwein en een paar goede collega's van het eerste uur, de officiële geboorte. Met een echt geboortekaartje stelden we iedereen uit onze omgeving trots op de hoogte van het heuglijke feit. En, net als na een echte geboorte, begon het werk toen pas echt. Een paar weken met zeven werkdagen, twaalf uur per dag, zorgen, triomfen maar ook diepe vermoeidheid.
Dit stukje gaat niet over hoe je een bedrijf opzet, maar over een paar inzichten die ik in deze hectische afgelopen maanden heb opgedaan over de ingrediënten van geluk. Het leek me aardig om die hier te delen.
Mensen die al wat langer meelezen herkennen inmiddels mijn eeuwige dilema: de wens om bewust te leven en helemaal terug te gaan naar de bare necesitties versus mijn ambitie om Groots en Meesleepend te leven en zoveel mogelijk dingen mee te maken. Het lijkt een eeuwige slinger van Foucault die maar niet kan kiezen tussen rust en sensatie. En in de afgelopen maanden is de slinger weer een stuk de sensatiekant op gevlogen. Met als resultaat dat ik veel interessante mensen heb ontmoet, ongelofelijk veel heb geleerd, enorme hersenkrakers heb mogen oplossen en in bijzondere situaties terecht ben gekomen die ik op voorhand nooit had kunnen voorspellen. Het was leven tot op mijn tandvlees; geen minuut van de dag onbenut laten en steeds op het scherpst van de snede opereren om alles onder controle te houden. Topsport.
Sinds kerst merk ik dat ik steeds vatbaarder wordt voor allerlei fysieke kwaaltjes. Rond kerst had ik ontstekingen aan mijn beide ogen (de jaarlijkse kerstfoto's zijn daarmee tot verboden materiaal verklaard), een hardnekkige koortslip wandelt langzaam maar gestaag mijn mond rond en ik ben moe. Erg moe. Nadat ik afgelopen weekend terug kwam uit New Orleans kwam de man met de hamer langs: ik ben geveld door een forse bronchitis en slaap al een paar dagen zo'n 18 uur per nacht. Duidelijker dan dat wordt het niet: er moet iets veranderen. En snel. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan met een eigen bedrijfje dat zich nog in de start-up fase begint en veel aandacht nodig heeft om tot wasdom te komen.
Dit alles heeft me aan het denken gezet over mijn persoonlijke ingrediënten voor geluk. Ik wilde toch graag dat bedrijf starten? Ik geloof er toch heilig in dat we daarmee iets organiseren waar men op zit te wachten? Hoe kan het dan dat ik op dit moment niet de voldoening voel die ik zou moeten voelen? Met andere woorden: als dit het niet is, wat zijn dan wel de ingrediënten voor mijn geluk? Ik ben al een tijdje met dit thema bezig en uiteindelijk begint een mooi en (voor mij persoonlijk) compleet lijstje te ontstaan met lessen over geluk.
Les 1: Het grote geluk zit in het kleine. Aandacht is nodig om het kleine te herkennen.
Geluk is niet iets dat zich met een zwaailamp en een hoop kabaal bij je aandient. Dagelijkse geluksmomenten doen zich voor in een grappig gesprek tijdens het eten, een knuffel voor het slapen gaan, de manier waarop de zon tussen de sneeuwvlokken door schijnt. Als ik in de hoogste versnelling leef dan gaan deze dingen allemaal ongemerkt aan me voorbij. Alleen als ik vertraag en met aandacht leef kan ik dagelijks volop geluksmomenten oogsten.
Les 2: Work like you don't need the money. Love like you've never been hurt. Dance like no-one's watching.
Deze zinnen trof ik vorige week in de VS in een tijdschrift. Behoeft geen toelichting.
Les 3: Flow kan alleen ontstaan als de boog niet steeds gespannen is.
Ik ben dol op flow, die mentale staat waarbij je helemaal geabsorbeerd wordt door waar je mee bezig bent en nergens anders oog voor hebt. Flow kun je niet afdwingen, maar je kunt wel de condities optimaliseren waaronder flow kan ontstaan. Nieuwsgierigheid, volhardendheid en intrinsieke motivatie zijn daarbij essentieel. Maar als je de boog steeds gespannen houdt wordt flow juist verbetenheid en leidt het tot spanning of verveling.
Les 4: Creativiteit is zuurstof voor geluk.
Huppel door het gras op je blote voeten, speel tikkertje, creëer iets nieuws van bestaande dingen. Mensen zijn gemaakt om te spelen en te scheppen. Daardoor land je rechtstreeks vanuit je hoofd in je hart.
Les 5: Oprecht contact is waar het om gaat
Ik maak er een gewoonte van om onderweg mensen vriendelijk aan te kijken. Vaak leidt dat tot een glimlach of een groet of soms zelfs een mooi gesprek. Ik zou zonder deze gewoonte veel minder bijzondere mensen ontmoet hebben in mijn leven. Maar juist ook met mijn naasten is het belangrijk om er écht te zijn en écht te luisteren. Niet met een half oog naar de tv of naar de smartphone kijkend. Relaties verdiepen zich door niet alleen te reageren op wat er gezegd wordt, maar door het hele plaatje te zien.
Les 6: Zonder zingeving mis je een dimensie.
Toegegeven, een groot deel van je leven leid je voor jezelf: je werkt, ontmoet mensen en leert dingen om jezelf te onplooien. Maar pas sinds ik mij bewust ben van mijn rol binnen het grotere geheel en de verantwoordelijkheid die dat met zich mee brengt voor het totaal leef ik vollediger. Het maakt mijn leven in alle opzichten rijker. Overigens is dit één van de eerste dingen die sneuvelt bij drukte, dus daar zit nog een duidelijk aandachtspunt.
Les 7: Wees nieuwsgierig en leer iets nieuws
Ieder jaar neem ik mezelf voor iets nieuws te leren wat niet erg voor de hand ligt. Eerder dit jaar heb ik een cursus logica gedaan, maar - hoe interessant het ook was - ik bleef daarmee teveel in mijn hoofd hangen. En daarom begin ik volgende week aan een cursus diervriendelijk bijenhouden. Niet met de ambitie om zelf te gaan imkeren, maar wel om er meer over te leren.
Les 8: Prestaties geven vooral je ego een geluksgevoel
Het duurde even voor deze les in de volle omvang tot me door drong en het was best een bittere pil om te slikken. Ik ben weleens geneigd om succes en geluk met elkaar te verwarren. Succes lijkt te definiëren als een optelsom van prestaties. Prestatie + prestatie + prestatie = succes. Maar als ik het tot de kern terugbreng heeft succes niks met geluk te maken. Succes is niet veel meer dan een scorelijstje van mijn ego. Bij behaalde prestaties kan mijn ego tevreden constateren dat het succesvol is. Maar dat verandert niets aan mijn basis geluksgevoel. Sterker nog; sommige successen laten me achter met een leeg gevoel van "was dit het nou" en dragen niet in mijn diepste kern bij aan gevoelens van geluk. Kortom: het najagen van successen is voor mij niet de weg naar geluk.
Les 9: Leer van dieren. Zij snappen het.
Zoals bekend heb ik een kat en twee kippen en alledrie beheersen ze de kunst van het geluk tot in de finesses. Sok, de kat, weet feilloos de lekkerste plekjes te vinden om te gaan liggen en kan dan uitbundig knorrend gelukkig liggen zijn. Djente en Nugget, de kippen, zijn de hele dag druk aan het scharrelen en aan het tutten, maken daar kleine geluidjes bij en nemen als hoogtepunt van de dag een lekker bad in de plantenbak. Als de zon onder gaat schuiven de dames zij aan zij op de stok om bij te komen van de drukke dag. Een eenvoudig, productief maar in alle opzichten bevredigend leven. Waarom maken wij mensen het toch zo ingewikkeld voor ons zelf?
Les 10: Laat je inspireren door anderen, maar leer je eigen lessen
Dit zijn alleen mijn ervaringen en mijn lessen. Iedereen heeft zijn persoonlijke handleiding en routekaart naar geluksmomenten. Ik kan het aanraden om er eens de tijd voor te nemen om het voor jezelf in kaart te brengen. En als je daar toch mee bezig bent: laat eens weten wat jouw klokje laat tikken?
Dit stukje gaat niet over hoe je een bedrijf opzet, maar over een paar inzichten die ik in deze hectische afgelopen maanden heb opgedaan over de ingrediënten van geluk. Het leek me aardig om die hier te delen.
Mensen die al wat langer meelezen herkennen inmiddels mijn eeuwige dilema: de wens om bewust te leven en helemaal terug te gaan naar de bare necesitties versus mijn ambitie om Groots en Meesleepend te leven en zoveel mogelijk dingen mee te maken. Het lijkt een eeuwige slinger van Foucault die maar niet kan kiezen tussen rust en sensatie. En in de afgelopen maanden is de slinger weer een stuk de sensatiekant op gevlogen. Met als resultaat dat ik veel interessante mensen heb ontmoet, ongelofelijk veel heb geleerd, enorme hersenkrakers heb mogen oplossen en in bijzondere situaties terecht ben gekomen die ik op voorhand nooit had kunnen voorspellen. Het was leven tot op mijn tandvlees; geen minuut van de dag onbenut laten en steeds op het scherpst van de snede opereren om alles onder controle te houden. Topsport.
Sinds kerst merk ik dat ik steeds vatbaarder wordt voor allerlei fysieke kwaaltjes. Rond kerst had ik ontstekingen aan mijn beide ogen (de jaarlijkse kerstfoto's zijn daarmee tot verboden materiaal verklaard), een hardnekkige koortslip wandelt langzaam maar gestaag mijn mond rond en ik ben moe. Erg moe. Nadat ik afgelopen weekend terug kwam uit New Orleans kwam de man met de hamer langs: ik ben geveld door een forse bronchitis en slaap al een paar dagen zo'n 18 uur per nacht. Duidelijker dan dat wordt het niet: er moet iets veranderen. En snel. Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan met een eigen bedrijfje dat zich nog in de start-up fase begint en veel aandacht nodig heeft om tot wasdom te komen.
Dit alles heeft me aan het denken gezet over mijn persoonlijke ingrediënten voor geluk. Ik wilde toch graag dat bedrijf starten? Ik geloof er toch heilig in dat we daarmee iets organiseren waar men op zit te wachten? Hoe kan het dan dat ik op dit moment niet de voldoening voel die ik zou moeten voelen? Met andere woorden: als dit het niet is, wat zijn dan wel de ingrediënten voor mijn geluk? Ik ben al een tijdje met dit thema bezig en uiteindelijk begint een mooi en (voor mij persoonlijk) compleet lijstje te ontstaan met lessen over geluk.
Les 1: Het grote geluk zit in het kleine. Aandacht is nodig om het kleine te herkennen.
Geluk is niet iets dat zich met een zwaailamp en een hoop kabaal bij je aandient. Dagelijkse geluksmomenten doen zich voor in een grappig gesprek tijdens het eten, een knuffel voor het slapen gaan, de manier waarop de zon tussen de sneeuwvlokken door schijnt. Als ik in de hoogste versnelling leef dan gaan deze dingen allemaal ongemerkt aan me voorbij. Alleen als ik vertraag en met aandacht leef kan ik dagelijks volop geluksmomenten oogsten.
Les 2: Work like you don't need the money. Love like you've never been hurt. Dance like no-one's watching.
Deze zinnen trof ik vorige week in de VS in een tijdschrift. Behoeft geen toelichting.
Les 3: Flow kan alleen ontstaan als de boog niet steeds gespannen is.
Ik ben dol op flow, die mentale staat waarbij je helemaal geabsorbeerd wordt door waar je mee bezig bent en nergens anders oog voor hebt. Flow kun je niet afdwingen, maar je kunt wel de condities optimaliseren waaronder flow kan ontstaan. Nieuwsgierigheid, volhardendheid en intrinsieke motivatie zijn daarbij essentieel. Maar als je de boog steeds gespannen houdt wordt flow juist verbetenheid en leidt het tot spanning of verveling.
Les 4: Creativiteit is zuurstof voor geluk.
Huppel door het gras op je blote voeten, speel tikkertje, creëer iets nieuws van bestaande dingen. Mensen zijn gemaakt om te spelen en te scheppen. Daardoor land je rechtstreeks vanuit je hoofd in je hart.
Les 5: Oprecht contact is waar het om gaat
Ik maak er een gewoonte van om onderweg mensen vriendelijk aan te kijken. Vaak leidt dat tot een glimlach of een groet of soms zelfs een mooi gesprek. Ik zou zonder deze gewoonte veel minder bijzondere mensen ontmoet hebben in mijn leven. Maar juist ook met mijn naasten is het belangrijk om er écht te zijn en écht te luisteren. Niet met een half oog naar de tv of naar de smartphone kijkend. Relaties verdiepen zich door niet alleen te reageren op wat er gezegd wordt, maar door het hele plaatje te zien.
Les 6: Zonder zingeving mis je een dimensie.
Toegegeven, een groot deel van je leven leid je voor jezelf: je werkt, ontmoet mensen en leert dingen om jezelf te onplooien. Maar pas sinds ik mij bewust ben van mijn rol binnen het grotere geheel en de verantwoordelijkheid die dat met zich mee brengt voor het totaal leef ik vollediger. Het maakt mijn leven in alle opzichten rijker. Overigens is dit één van de eerste dingen die sneuvelt bij drukte, dus daar zit nog een duidelijk aandachtspunt.
Les 7: Wees nieuwsgierig en leer iets nieuws
Ieder jaar neem ik mezelf voor iets nieuws te leren wat niet erg voor de hand ligt. Eerder dit jaar heb ik een cursus logica gedaan, maar - hoe interessant het ook was - ik bleef daarmee teveel in mijn hoofd hangen. En daarom begin ik volgende week aan een cursus diervriendelijk bijenhouden. Niet met de ambitie om zelf te gaan imkeren, maar wel om er meer over te leren.
Les 8: Prestaties geven vooral je ego een geluksgevoel
Het duurde even voor deze les in de volle omvang tot me door drong en het was best een bittere pil om te slikken. Ik ben weleens geneigd om succes en geluk met elkaar te verwarren. Succes lijkt te definiëren als een optelsom van prestaties. Prestatie + prestatie + prestatie = succes. Maar als ik het tot de kern terugbreng heeft succes niks met geluk te maken. Succes is niet veel meer dan een scorelijstje van mijn ego. Bij behaalde prestaties kan mijn ego tevreden constateren dat het succesvol is. Maar dat verandert niets aan mijn basis geluksgevoel. Sterker nog; sommige successen laten me achter met een leeg gevoel van "was dit het nou" en dragen niet in mijn diepste kern bij aan gevoelens van geluk. Kortom: het najagen van successen is voor mij niet de weg naar geluk.
Les 9: Leer van dieren. Zij snappen het.
Zoals bekend heb ik een kat en twee kippen en alledrie beheersen ze de kunst van het geluk tot in de finesses. Sok, de kat, weet feilloos de lekkerste plekjes te vinden om te gaan liggen en kan dan uitbundig knorrend gelukkig liggen zijn. Djente en Nugget, de kippen, zijn de hele dag druk aan het scharrelen en aan het tutten, maken daar kleine geluidjes bij en nemen als hoogtepunt van de dag een lekker bad in de plantenbak. Als de zon onder gaat schuiven de dames zij aan zij op de stok om bij te komen van de drukke dag. Een eenvoudig, productief maar in alle opzichten bevredigend leven. Waarom maken wij mensen het toch zo ingewikkeld voor ons zelf?
Les 10: Laat je inspireren door anderen, maar leer je eigen lessen
Dit zijn alleen mijn ervaringen en mijn lessen. Iedereen heeft zijn persoonlijke handleiding en routekaart naar geluksmomenten. Ik kan het aanraden om er eens de tijd voor te nemen om het voor jezelf in kaart te brengen. En als je daar toch mee bezig bent: laat eens weten wat jouw klokje laat tikken?
12 maart 2013
schoolreisje
Ik heb het onmetelijke geluk dat mijn partner-in-business tevens mijn beste vriendin is die ik al mijn hele leven ken. Wat voor iedere buitenstaander gewoon een zakenreisje is, wordt voor ons een schoolreisje waarin we allerlei geweldige avonturen beleven. Een week lang bezig zijn met een onderwerp waar we allebei hartstochtelijk in geloven en tegelijkertijd genieten van bijzondere ontmoetingen en van alles wat er in de omgeving te doen is. Dat kun je toch met goed fatsoen geen werken noemen? De afgelopen week brachten we door in New Orleans, waar we een congres bezochten, naar inspirerende sprekers mochten luisteren (waarover later meer), verschillende zakelijke afspraken hadden, maar vooral ook: met volle teugen genoten hebben van de natuur en cultuur.
Weer terug op Nederlandse bodem kan ik, ondanks een hevige bronchitis die ik als souvenir heb meegenomen en die me nu aan bed gekluisterd houdt, niet anders dan concluderen dat ik een ongelofelijk zondagskind ben.
Weer terug op Nederlandse bodem kan ik, ondanks een hevige bronchitis die ik als souvenir heb meegenomen en die me nu aan bed gekluisterd houdt, niet anders dan concluderen dat ik een ongelofelijk zondagskind ben.
| Dollar, de baby-alligator |
| in the Bayou |
| Lake Salvador |
![]() |
| Laura's plantation |
![]() |
| Laura's plantation |
| Chartres street |
| Oak Alley Plantation |
21 februari 2013
wat mag je dan nog wel?
"Wat mag je dan eigenlijk nog wel eten?" is een vraag die ik vaak krijg als ik zeg dat ik vegetarisch eet en verder zo plantaardig mogelijk. Ik vind dat altijd wel een grappige vraag, omdat het helemaal niet voelt alsof ik veel niet "mag". Dat neemt niet weg dat ik snap dat het een andere manier van denken is die niet aansluit bij de traditionele ideeën over hoe een menu er uit hoort te zien.
Zelf ben ik ook opgegroeid met vlees-aardappelen-groenten en het vereist inderdaad een andere manier van denken om niet te vervallen in vleesvervanger-aardappelen-groenten. Vleesvervangers zijn vaak geen aantrekkelijk alternatief voor echt vlees en zijn volgens mij niet het meest geëigende middel om omnivoren te verleiden om een dagje minder vlees te eten.
Achter de schermen ben ik al een tijdje bezig met het schrijven van een boekje met de titel "Wat mag je dan nog wel? Vegetariërs. Een gebruiksaanwijzing voor omnivoren". Dat kost nog best een hoop tijd en dat is waar het me momenteel regelmatig aan ontbreekt. Het boekje is dus meer een lange termijn project. Maar een paar snelle tips om je menu wat meer plantaardig te maken is natuurlijk een kleine moeite.
Er zijn niet-plantaardige producten die regelmatig terugkomen in gerechten en baksels en die best een beetje experimenteren kosten om de goede smaakverhouding te krijgen. Veel hangt natuurlijk samen met je persoonlijke voorkeur en ik moedig iedereen dan ook aan om vooral zelf aan de slag te gaan. Hieronder een overzichtje van mijn persoonlijke plantaardige alternatieven.
Karnemelk
Twee eetlepels citroensap of appelazijn op een kopje sojamelk. Even laten staan.
Room
Sojaroom of (in zoetere gerechen) kokosmelk
Ei
Als bindmiddel in zoete baksels:
Agar Agar, op basis van zeewier, verkrijgbaar bij de Toko. Let op: je hebt ongeveer 3 keer zoveel nodig als de gevraagde hoeveelheid gelatine in een recept; indien in combintatie met citroen onveeer 4 keer zoveel.
Geraspte kaas
Edelgist vlokken (bij de natuurwinkel te krijgen)
Ik ben erg benieuwd naar jullie favoriete plantaardige alternatieven. Mocht je een vraag hebben over een product dat hier niet bij staat dan hoor ik het graag; wellicht kan ik op weg helpen.
Zelf ben ik ook opgegroeid met vlees-aardappelen-groenten en het vereist inderdaad een andere manier van denken om niet te vervallen in vleesvervanger-aardappelen-groenten. Vleesvervangers zijn vaak geen aantrekkelijk alternatief voor echt vlees en zijn volgens mij niet het meest geëigende middel om omnivoren te verleiden om een dagje minder vlees te eten.
Achter de schermen ben ik al een tijdje bezig met het schrijven van een boekje met de titel "Wat mag je dan nog wel? Vegetariërs. Een gebruiksaanwijzing voor omnivoren". Dat kost nog best een hoop tijd en dat is waar het me momenteel regelmatig aan ontbreekt. Het boekje is dus meer een lange termijn project. Maar een paar snelle tips om je menu wat meer plantaardig te maken is natuurlijk een kleine moeite.
Er zijn niet-plantaardige producten die regelmatig terugkomen in gerechten en baksels en die best een beetje experimenteren kosten om de goede smaakverhouding te krijgen. Veel hangt natuurlijk samen met je persoonlijke voorkeur en ik moedig iedereen dan ook aan om vooral zelf aan de slag te gaan. Hieronder een overzichtje van mijn persoonlijke plantaardige alternatieven.
Karnemelk
Twee eetlepels citroensap of appelazijn op een kopje sojamelk. Even laten staan.
Room
Sojaroom of (in zoetere gerechen) kokosmelk
Ei
Als bindmiddel in zoete baksels:
- een halve geprakte banaan staat gelijk aan 1 ei
- drie eetlepels appelmoes is ongeveer 1 ei
- bakpoeder
- 1 tot 2,5 eetlepel gemalen lijnzaad met 3 eetlepels water staat gelijk aan 1 ei
- 50 gram tofu is ongeveer 1 ei
- Goed uitgeperste tofu met een snufje zwart zout (Kala Namak bij de toko)
Agar Agar, op basis van zeewier, verkrijgbaar bij de Toko. Let op: je hebt ongeveer 3 keer zoveel nodig als de gevraagde hoeveelheid gelatine in een recept; indien in combintatie met citroen onveeer 4 keer zoveel.
Geraspte kaas
Edelgist vlokken (bij de natuurwinkel te krijgen)
Ik ben erg benieuwd naar jullie favoriete plantaardige alternatieven. Mocht je een vraag hebben over een product dat hier niet bij staat dan hoor ik het graag; wellicht kan ik op weg helpen.
17 februari 2013
lentetje spelen
Vandaag had ik voor het eerst sinds maanden het gevoel dat het binnenkort toch echt weer lente wordt. Hier in de buurt van de kust was het weliswaar fris, maar er scheen wel een hoopgevend zonnetje. Een prachtige dag om de schade in de tuin op de nemen. De laatste sneeuw is nog maar net gesmolten en eerlijk gezegd is het een beetje een puinhoop van los blad, opgehoopte slierten reuzengras en veel muur dat op wonderbaarlijke wijze de winter altijd overleeft.
Djente en Nugget hebben hun eerste winterseizoen prima doorstaan. Voor een tropische kippensoort moet ik zeggen dat het echte bikkels zijn: zonder bijverwarming hebben ze de winter gewoon buiten doorgebracht. Nu staat het hok erg luw tegen een muur en heb ik nauwlettend in de gaten gehouden of er geen vorstschade ontstond aan hun kammen, maar ze bleken goed koubestendig. Alleen buiten lopen in de sneeuw vonden ze wat minder, dus bleven ze gezusterlijk voor de open deur van het hok naar buiten staren op de dagen dat er sneeuw lag.
Maar vandaag speelden we alvast lentetje en heb ik voor het eerst dit jaar de kippentractor weer in werking gezet. Vorig jaar heb ik in de zomer een inklapbare buitenren gekocht die eigenlijk bedoeld is voor konijnen en dergelijke. Maar daar hebben Djente en Nugget geen weet van (en ik kijk wel uit om ze dat te vertellen), dus op mooie dagen zetten we de ren op in de tuin en kunnen ze naar hartenlust scharrelen. Dat is niet alleen voor mijn Tokkies een lekker uitstapje, maar ze zijn ook nog eens erg efficiënt in het wieden van onkruid en het bemesten van de grond. In zo'n rommelige tuin die sinds oktober vorig jaar aan zijn lot overgelaten is, is er voor de dames genoeg te scharrelen. En zodra dit stukje tuin "schoon" is, schuiven we de tractor gewoon weer een stukje op.
Maar ook voor mij was er genoeg te doen. De tijd was aangebroken om de herfstframboos tot de grond weg te snoeien. Ook de zijtakken van de druif moeten eigenlijk nodig gebeuren, maar het gaat komende week vriezen dus dat durf ik nog niet zo goed aan. Het kippenhok kon, nu de dames zich er even niet mee bemoeiden, een grote beurt krijgen met een azijnoplossing en anti-bloedluis behandeling. En als we toch bezig zijn kan ik meteen wat dode slierten uit mijn hoge reuzengras halen. Ik wacht nog even met de dode stengels afknippen en verwijderen, want ze beschermen mijn huis tegen inkijk. Best prettig nu het nog steeds vrij vroeg donker is.
Tijdens het rommelen in de tuin is het duidelijk dat de lente in aankomst is. Een bosje sneeuwklokjes bleek enthousiast te bloeien in een vanuit het huis onzichtbaar hoekje van de tuin en de rabarber komt alweer bovengronds. Ook de knoppen op bomen en struiken beginnen weer duidelijk zichtbaar te worden.
Het stukje groen dat ik Mijn Tuin noem is hooguit 30 vierkante meter, maar op dagen als dit voel ik me tussen mijn kippen en mijn planten een heuse stadsboerin. En dat is een heerlijk gevoel, kan ik jullie verzekeren.
Djente en Nugget hebben hun eerste winterseizoen prima doorstaan. Voor een tropische kippensoort moet ik zeggen dat het echte bikkels zijn: zonder bijverwarming hebben ze de winter gewoon buiten doorgebracht. Nu staat het hok erg luw tegen een muur en heb ik nauwlettend in de gaten gehouden of er geen vorstschade ontstond aan hun kammen, maar ze bleken goed koubestendig. Alleen buiten lopen in de sneeuw vonden ze wat minder, dus bleven ze gezusterlijk voor de open deur van het hok naar buiten staren op de dagen dat er sneeuw lag.
Maar vandaag speelden we alvast lentetje en heb ik voor het eerst dit jaar de kippentractor weer in werking gezet. Vorig jaar heb ik in de zomer een inklapbare buitenren gekocht die eigenlijk bedoeld is voor konijnen en dergelijke. Maar daar hebben Djente en Nugget geen weet van (en ik kijk wel uit om ze dat te vertellen), dus op mooie dagen zetten we de ren op in de tuin en kunnen ze naar hartenlust scharrelen. Dat is niet alleen voor mijn Tokkies een lekker uitstapje, maar ze zijn ook nog eens erg efficiënt in het wieden van onkruid en het bemesten van de grond. In zo'n rommelige tuin die sinds oktober vorig jaar aan zijn lot overgelaten is, is er voor de dames genoeg te scharrelen. En zodra dit stukje tuin "schoon" is, schuiven we de tractor gewoon weer een stukje op.
Maar ook voor mij was er genoeg te doen. De tijd was aangebroken om de herfstframboos tot de grond weg te snoeien. Ook de zijtakken van de druif moeten eigenlijk nodig gebeuren, maar het gaat komende week vriezen dus dat durf ik nog niet zo goed aan. Het kippenhok kon, nu de dames zich er even niet mee bemoeiden, een grote beurt krijgen met een azijnoplossing en anti-bloedluis behandeling. En als we toch bezig zijn kan ik meteen wat dode slierten uit mijn hoge reuzengras halen. Ik wacht nog even met de dode stengels afknippen en verwijderen, want ze beschermen mijn huis tegen inkijk. Best prettig nu het nog steeds vrij vroeg donker is.
Tijdens het rommelen in de tuin is het duidelijk dat de lente in aankomst is. Een bosje sneeuwklokjes bleek enthousiast te bloeien in een vanuit het huis onzichtbaar hoekje van de tuin en de rabarber komt alweer bovengronds. Ook de knoppen op bomen en struiken beginnen weer duidelijk zichtbaar te worden.
Het stukje groen dat ik Mijn Tuin noem is hooguit 30 vierkante meter, maar op dagen als dit voel ik me tussen mijn kippen en mijn planten een heuse stadsboerin. En dat is een heerlijk gevoel, kan ik jullie verzekeren.
| Nugget poseert |
| Werk aan de winkel voor de dames |
| sneeuwklokjes! |
| De rabarber komt weer bovengronds |
| In mijn aardappelbakken heb ik groenbemesters (winterrogge) geplant. De kippen zijn er gek op. |
03 februari 2013
muizenissen
Ieder jaar als het kouder wordt begin ik consequent de vogels in mijn tuin bij te voederen. Ik vind het heerlijk om vanaf mijn werkplek aan de keukentafel te zien dat roodborstjes, kool- en pimpelmezen, vinkjes, mussen en merels de weg naar mijn tuin weten te vinden. In een buurt waar bijna elke tuin bestaat uit betonnen tegels is mijn - oké, ietwat chaotische - tuin voor vogels een soort paradijs.
Vorig seizoen heb ik in de uitverkoop een enorme voorraad vogelsnacks aangeschaft. Het was in het voorjaar zo scherp afgepijsd dat het dit keer aantrekkelijker was om netjes, ballen, schalen en zaden aan te schaffen dan om deze zelf te maken. Het werd kouder en kouder en als een ware Sneeuwwitje constateerde ik tevreden dat de lokale tuinvogels massaal op de lekkernijen af kwamen. Maar niet alleen de vogels. In de garage begon het steeds duidelijker te worden dat zich nog ander gedierte tegoed deed aan de voorraad. De sporen van nachtelijke bacchanalen werden steeds duidelijker en twee weken terug betrapte ik één van de feestvierders: een muis schoot voor mijn voeten weg toen ik de garage in stapte.
Al snel bleek dat ik het ze ook wel erg makkelijk gemaakt had: al het vogelvoer, het kippenvoer, de voorraad kattenvoer, maar helaas ook mijn pootaardappelen en alle groentezaden voor het komend tuinseizoen waren aangevreten. Sporen van tempexballetjes maakten duidelijk dat het muizenvolk zich een weg door de isolering boven het plafond aan het graven was en toen ik mijn snowboots wilde aantrekken bleek dat de voering daarvan volledig leeggetrokken was, waarschijnlijk als nest materiaal.
Tja, eigen schuld, dikke bult. Alles wat nog te redden was heb ik twee weken terug in goed gesloten plastic kratten gedaan, maar al het poot- en zaaigoed kon ik afschrijven. De keutels en restanten van de vele feestmalen heb ik grondig opgeruimd en ik heb goede hoop dat in onze rommelige garage weinig eetbaars meer ligt voor de muizenfamilie. De activiteit in de garage lijkt echter maar niet minder te worden en ik ben bang dat ik met zwaarder geschut moet komen om te voorkomen dat mijn grijze vrienden de boel definitief over nemen. Je begint de muizen zelfs te ruiken. Als onervaren en ongewenst muizenhuisvester wil ik daarom hier de vraag neerleggen: is er een diervriendelijke manier om mijn ongenode gasten te laten verhuizen? Iemand een gouden tip?
Verder heb ik sinds een paar weken een biologisch groentenpakket via Bio aan huis omdat er dit seizoen wel erg weinig oogst (zeg maar gerust: niets) van mijn huis-tuin-en-keukentuin komt. Bio aan huis bezorgt in een indrukwekkend gebied rondom Rotterdam en tot nu toe is de variatie van het aanbod prima. Je hoeft er niet voor thuis te blijven; het wordt keurig voor de deur gezet en toen het vroor hadden ze de kwetsbare groenten heel zorgzaam verpakt in het dekentje dat ik had klaar gelegd. Op dit moment liggen de oerbietjes lekker te roosteren in de oven, de raapstelen zijn gisteren door de orecchiette con cime di rapa gegaan en ik ben aan het experimenteren met het zelf fermenteren van witte kool tot kruidenzuurkool. Bij gebrek aan Keulse pot heb ik het in de aardenwerken slowcooker gedaan en toegedekt met peperkorrels, laurier, kerrieblad en mosterdzaad. Het is even afwachten of het gaat lukken, maar bij gebleken succes post ik het op mijn foodblog.
Vorig seizoen heb ik in de uitverkoop een enorme voorraad vogelsnacks aangeschaft. Het was in het voorjaar zo scherp afgepijsd dat het dit keer aantrekkelijker was om netjes, ballen, schalen en zaden aan te schaffen dan om deze zelf te maken. Het werd kouder en kouder en als een ware Sneeuwwitje constateerde ik tevreden dat de lokale tuinvogels massaal op de lekkernijen af kwamen. Maar niet alleen de vogels. In de garage begon het steeds duidelijker te worden dat zich nog ander gedierte tegoed deed aan de voorraad. De sporen van nachtelijke bacchanalen werden steeds duidelijker en twee weken terug betrapte ik één van de feestvierders: een muis schoot voor mijn voeten weg toen ik de garage in stapte.
Al snel bleek dat ik het ze ook wel erg makkelijk gemaakt had: al het vogelvoer, het kippenvoer, de voorraad kattenvoer, maar helaas ook mijn pootaardappelen en alle groentezaden voor het komend tuinseizoen waren aangevreten. Sporen van tempexballetjes maakten duidelijk dat het muizenvolk zich een weg door de isolering boven het plafond aan het graven was en toen ik mijn snowboots wilde aantrekken bleek dat de voering daarvan volledig leeggetrokken was, waarschijnlijk als nest materiaal.
Tja, eigen schuld, dikke bult. Alles wat nog te redden was heb ik twee weken terug in goed gesloten plastic kratten gedaan, maar al het poot- en zaaigoed kon ik afschrijven. De keutels en restanten van de vele feestmalen heb ik grondig opgeruimd en ik heb goede hoop dat in onze rommelige garage weinig eetbaars meer ligt voor de muizenfamilie. De activiteit in de garage lijkt echter maar niet minder te worden en ik ben bang dat ik met zwaarder geschut moet komen om te voorkomen dat mijn grijze vrienden de boel definitief over nemen. Je begint de muizen zelfs te ruiken. Als onervaren en ongewenst muizenhuisvester wil ik daarom hier de vraag neerleggen: is er een diervriendelijke manier om mijn ongenode gasten te laten verhuizen? Iemand een gouden tip?
Verder heb ik sinds een paar weken een biologisch groentenpakket via Bio aan huis omdat er dit seizoen wel erg weinig oogst (zeg maar gerust: niets) van mijn huis-tuin-en-keukentuin komt. Bio aan huis bezorgt in een indrukwekkend gebied rondom Rotterdam en tot nu toe is de variatie van het aanbod prima. Je hoeft er niet voor thuis te blijven; het wordt keurig voor de deur gezet en toen het vroor hadden ze de kwetsbare groenten heel zorgzaam verpakt in het dekentje dat ik had klaar gelegd. Op dit moment liggen de oerbietjes lekker te roosteren in de oven, de raapstelen zijn gisteren door de orecchiette con cime di rapa gegaan en ik ben aan het experimenteren met het zelf fermenteren van witte kool tot kruidenzuurkool. Bij gebrek aan Keulse pot heb ik het in de aardenwerken slowcooker gedaan en toegedekt met peperkorrels, laurier, kerrieblad en mosterdzaad. Het is even afwachten of het gaat lukken, maar bij gebleken succes post ik het op mijn foodblog.
| mijn huismerel wijst me er subtiel op dat het etenstijd is |
Abonneren op:
Posts (Atom)







