18 september 2011

dure kinderen

Het is populair om te zeggen dat kinderen duur zijn. En inderdaad, in veel opzichten geef je mét kinderen meer geld uit dan zonder kinderen. Luiers, verzekeringen, kleding, ik kan zo wat dingen noemen die budgettechnisch veranderden toen onze kinderen zich aandienden. Maar daar stond tegenover dat kosten voor reizen, uitgaan en mooie spullen voor in huis minstens zo hard terug liepen.

Toen ik zwanger was van mijn oudste werden we bestookt met reclame voor dingen die een Goede Ouder zou moeten hebben. Een anti-wiegendood matrasje, allerlei accessoires rondom borstvoeding, minstens vier verschillende artikelen om het kind in te vervoeren en noem het allemaal maar op. Vrijwel zonder uitzondering zat er een ondertoon in dat een goede ouder het beste wil voor het welzijn en de veiligheid van de baby. En ik wilde natuurlijk een goede ouder zijn. Gelukkig liet mijn lief zich minder manipuleren en hebben we mijn hormonaal aangejaagde koopdrift redelijk goedkoop overleefd.

De basisschool tijd is een periode waarin we steeds moeten zoeken naar balans tussen zuinigheid en "erbij horen". De mobiele telefoon hebben we bijvoorbeeld redelijk lang tegen weten te houden, maar toen mijn negenjarige zoon letterlijk de laatste in de klas was die nog geen gsm had zijn we voor zijn tiende verjaardag gezwicht. Met een belachelijk goedkoop prepaid-abonnementje en zonder luxe internetfratsen. Dat dan wel weer. Gelukkig geven mijn kinderen niet bijzonder om merkkleding, maar als we op een rommelmarkt een tweedehands Nike, Abercrombie of Adidas vinden dan wordt er toch wel een gat in de lucht gesprongen. Zijn kinderen in de basisschoolleeftijd duur? Ja, natuurlijk kost het geld; niet alleen in boodschappen, energieverbruik, zakgeld, sportclubjes en de kosten van kleding, maar ook eventuele kinderopvang of het feit dat je tot de hoge tarieven tijdens schoolvakanties "veroordeeld" bent maakt dat je meer geld uitgeeft dan anders wellicht het geval was geweest. Maar de prijzen die ik op het internet zie circuleren herken ik absoluut niet. Een kwart van ons netto-inkomen voor twee kinderen? Daar komen we nooit aan!

Wat ons eigenlijk in de loop der jaren het meest "gekost" heeft is het feit dat we allebei parttime zijn gaan werken en bewust bepaalde - goed verdienende - banen hebben afgewezen om meer thuis te kunnen zijn. Ik ben een tijdje gezwicht voor het grote geld en de belangrijke baan, maar daar ben ik van teruggekomen. Een redelijk flexibele parttimebaan, niet ver van mijn huis, bleek uiteindelijk meer voldoening te geven omdat ik dan de twee dingen die ik het belangrijkst vind soepeler kon combineren: mijn gezin én mijn werk. Waren wij beiden fulltime blijven werken, dan waren we weliswaar meer geld kwijt geweest aan kinderopvang, maar dan zouden we ongetwijfeld op beter betaalde posities hebben gezeten met meer uitzicht op verdere groei. Ik kan niet zeggen dat ik er rouwig om ben dat ik nu meer vrije tijd heb maar minder geld heb dan mogelijk was geweest.

In die laatste definitie zijn kinderen dus inderdaad duur, maar voor de rest kun je de kosten voor kinderen volgens mij zo gek maken als je zelf wilt. Het is uiteindelijk aan jou als ouder om daar je norm in te bepalen en de toon te zetten voor hoe je kind in de toekomst zelf met consumeren om zal gaan.

Hoe denken jullie daarover? Zijn kinderen inderdaad zo duur en waar zitten dan bij jullie de kosten? En hoe maken jullie de afweging over welke luxe-artikelen je je kind toestaat?

17 opmerkingen:

  1. Leuk stuk! De kosten bij ons zitten vooral in de kinderopvang van € 400 per maand en in het feit dat ik minder ben gaan werken en we twee auto's hebben. Verder kosten ze bijna niets. Een brood, een pak melk en een kilo bananen en nog wat losse dingetjes. De overige toebehoren komen van MP. En wat je zegt, uitgaan en vakanties worden een stuk minder dus het blijft redelijk in balans.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Als ik alles over mocht doen dat had ik het heel anders gedaan. Wat had ik dan een bakken met geld over gehouden. Gelukkig zijn we nooit te oud om te leren en de schade haal ik nu zeker in.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Onze kinderen zijn inmiddels 25 en 22 jaar oud en terugkijkend weet ik wel dat ze vanaf een jaar of 16 pas ècht duur werden. Tegenwoordig zijn wel de schoolboeken "gratis" en hoeft er ook geen "collegegeld" meer betaald te worden voor 16- en 17jarigen maar nog steeds krijg je voor een MBO'er geen stufi en OV-kaart als ze nog geen 18 zijn, maar alleen kinderbijslag (toch?). Dan moet je toch de treinkaart (€ 150,- per maand, en dat 1,5 jaar lang) en collegegeld zelf ophoesten. Daarnaast hadden we een WO student die "ver weg" ging studeren en toen op kamers moest. Bijdrage in de kamerhuur plus collegegeld (plm. € 1500,- per jaar) en natuurlijk voor beiden de zorgverzekering vanaf hun 18e verjaardag. Groet, Greetje54

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Je kan het allemaal zo duur maken als je zelf wil. Achteraf gezien had het hier een stuk minder gekunt, maar aan de andere kant heb ik er nooit spijt van gehad. Het speciale matrasje tegen wiegendood vind ik een geweldige uitvinding. Ik sliep daardoor zelf een stuk beter.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Je kunt deels zelf bepalen hoe duur je kinderen zijn. Je geeft er zelf voorbeelden van.
    Onze zoons waren duur op een andere manier. Toen onze zoons klein waren hadden ze koemelkeiwitallergie en er was toen geen enkele vergoeding voor de dieetkosten. Verder groeiden ze supersnel. Dus elk seizoen was er nieuwe kleding nodig omdat het domweg te klein was. Vaak nieuwe schoenen nodig omdat ze zo hard groeiden.
    Jongste zoon moest voor MBO ver reizen en dus geen ov-kaart omdat hij nog geen 18 was.
    Studeren is erg duur. Het kost ons elke maand zeker 800 euro.
    Onze zoons hoeven niet naast hun studie te werken zodat ze al hun tijd aan studie kunnen besteden. Het zijn geen uitgaanstypes. Willen ze wel uitgaan dan zijn dat natuurlijk kosten voor henzelf.

    Groetjes, Monica

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Op dit ogenblik schijnen onze kinderen het duurst te zijn. Ze zijn 19, 18 en 16 jaar.
    Het is nog steeds te doen. Moet ik er direct bijzeggen dat ik makkelijke kinderen heb, die nooit om iets zeuren. Jongste heeft de meeste wensen, maar werkt daar zelf voor met bijbaantjes. Als baby ,peuter en kleuter waren ze helemaal niet duur. Iedereen bleef steeds maar zeggen, dat ik er nog wel achter zou komen, nou nog steeds niet hoor. Laat de mensen lekker kletsen, en doe dingen zoals jij het goed vind.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik denk wel dat kinderen flink wat kosten. Wij grappen wel eens dat we konden kiezen tussen miljonair worden of kinderen, en dat we toen voor kinderen hebben gekozen...
    Ik zit momenteel nogal in de aanloopfase naar komend jaar: Oudste wordt dan 18...in April, dus laatste kinderbijslag in juli. En dan...studeren...thuis of uitwonend weet ze nog niet. Maar de KB valt weg, en het kindgebonden budget ook (denk ik...en dat zou natuurlijk net komend jaar flink omhoog gaan, alleen voor het 1e kind...). Ik denk wel dat ze kostgeld moet gaan betalen als ze thuis blijft wonen, al is het maar om te leren dat je onderdak altijd geld kost. En we gaan er weer op vooruit omdat we niet meer maandelijks 68 euro voor de bus kwijt zijn... Maar of we bijv. nog kleedgeld blijven geven, of de zorgverzekering betalen, weet ik nog niet. Het is best ingewikkeld!

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Als je alle bladen en boeken moet geloven, ben je een slechte moeder als je niet alle dingen aanschaft die op de bekende lijstjes staan. Bij het eerste kind, trapte ik er nog in. Bij de andere twee werd dat gelukkig minder! De grootste kosten zijn op dit moment denk ik de muzieklessen. Erg vind ik dat niet. Kleding kan je zo duur maken als je wilt. En het ouderwetse doorschuifsysteem gaat gelukkig nog (de oudste is 13, de jongste 8; beide meisjes en de middelste is een jongen). Met het gezin naar een pretpark is geen pretje: alleen om binnen te komen, zouden we gemiddeld zo'n € 100,- kwijt zijn. Pretparken worden dan ook heel selectief gekozen.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Misschien stap ik te gemakkelijk over het feit heen dat mijn kinderen nog niet studeren. Ze zijn 13 en bijna 11, en de grootste kosten op dit moment zitten in een aanvullend programma dat mijn dochter op de middelbare school volgt en de sportlessen van mijn zoon. Maar inderdaad, als ze op een gegeven moment naar een andere stad zouden moeten voordat er sprake is van studiefinanciering, dan wordt dat een hele kostenpost. We zijn dan ook bezig daar een buffertje voor aan te leggen, zodat geld niet de overweging zal zijn om al dan niet te gaan studeren. En we hebben al wel met elkaar besproken dat thuis wonen met studiefinanciering (even afhankelijk van hoe die tegen die tijd in elkaar steekt) betekent dat er een kleine bijdrage aan kostgeld moet worden betaald. Er zijn op internet volop rekentools te verkrijgen, gebaseerd op het Nibud. Op dit moment gebruiken we de zakgeldcalculator van J/M (http://www.jmouders.nl/Zakgeld-calculator.htm) en ik vertrouw erop dat er tegen die tijd ook wel weer een variant zal bestaan voor studerende kinderen.

    Leuk om al die reacties te lezen! Ik leer elke keer weer van mensen die met hetzelfde bijltje hakken of al hebben gehakt!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Studiefinanciering is echt aan de lage kant. Zie het als kinderbijslag. Het is een tegemoetkoming, maar het dekt niet alle kosten als je kind een beroepsopleiding volgt. Op het MBO vond ik het meevallen. Eén van onze zoons had daar zelfs een boekenfonds. Maar het HBO en de universiteit zijn duur. Collegeld is al rond de 1700 euro en dan de boeken, extra materialen, verplichte excursies etc.
    De studiebelasting per studie is heel verschillend. Oudste zoon had het niet heel druk, maar bij periodes superdruk. Jongste zoon heeft het continu heel druk. Om goed te presteren heeft hij al zijn tijd nodig voor zijn studie want er is zeer veel huiswerk bij en hij doet er nog een schepje extra bovenop omdat heel goede resultaten wil behalen.
    Gelukkig hebben we gespaard voor collegeld en studieboeken. Gewoon op een spaarrekening. Daar hebben we later éénjarige deposito's van gemaakt. Destijds vonden we het jammer dat we niet genoeg geld hadden voor zo'n hippe studieverzekering. Nu zijn we erg blij dat we het op onze eigen manier hebben kunnen doen.

    Groetjes, Monica

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Leuk stukje, heel herkenbaar.
    Wij sparen al vanaf de geboorte een paar tientjes per kind (van de kinderbijslag) voor de studie-periode. Kan het lekker zo'n 15 jaar oprenten. Dat moet het financiele leed van studerende kinderen enigszins gaan verzachten.

    Verder koop ik de meeste kleding tweedehands, evenals speelgoed. Vaak ook al vantevoren als ik iets interessants tegen kom.
    Babyvoeding maakte ik zelf (even investeren in een staafmixer), en tijd investeren in zindelijkheidstraining werpt ook zijn financiele vruchten af.

    Met een beetje creativiteit kun je de kosten dus heel goed binnen de perken houden.

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Studiefinanciering is trouwens altijd een lening. Als de opleiding binnen een bepaalde tijd met een diploma wordt afgerond, dan wordt de lening omgezet in een gift.

    Groetjes,
    Monica

    BeantwoordenVerwijderen
  13. 4 kinderen, twee nog basisschoolleeftijd met bijkomende kosten voor kinderopvang. 1 kind op de middelbare school met vrij hoge eigen bijdrage (zo'n 800 euro per jaar omdat ze tweetalig onderwijs volgt) en een studerend kind. Ze kosten dus best veel. Niet aan kleding, wel aan schoolkosten en toch ook wel aan clubjes. (Buitensporten zijn vaak opvallend veel goedkoper als binnensporten). Muzieklessen zijn we mee opgehouden, dat was echt niet meer te betalen. Ze kosten dus zeker wel geld en je hebt niet overal een keuze in.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Tja, de kosten. Als je het inderdaad 'handig' speelt, en veel via MP en rommelmarkten koopt, is het heel goed te doen. De kinderbijslag heeft bij ons altijd alle onkosten gedekt. We hebben er zelfs nog van gespaard voor de kinderen. Maar... inderdaad, nu de oudste bijna 18 jaar is, komen er toch echt grotere onkosten aan, en valt er toch een heel bedrag weg aan vergoedingen. We krijgen zo'n 150 euro per maand minder straks en de zorgverzekering is erg duur. Onze zoon gaat een jaar werken (na z'n Havo) en wil daarna gaan studeren (HBO). Hij heeft nog steeds geen baan en over een paar weken is hij geld nodig, omdat hij van ons zelf zijn zorgverzekering moet betalen (geen kostgeld nog, eerst moet hij z'n financiën goed op orde hebben door te zorgen dat er wat binnenkomt). Het is op zich wel goed, dat hij nu haast moet maken, er zat eerst nog niet zoveel beweging in hem richting werk zoeken, maar nu de tijd begint te dringen gaat z'n fietsje steeds vaker richting arbeidsbureau. Ook heel leuk om te zien/mee te maken! 'k Denk dat de stufi wel veel dekt, maar dat studeren inderdaad wel heel duur is. We vinden het wel spannend nu de oudste 18 wordt, we hebben nog eentje van 15 en eentje van 10, maar die kosten zijn te verwaarlozen.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Hoi, de kinderen zelf kosten niet zo veel geld. Hebben dat ook veel met tweedehands spullen gedaan maar we zijn alletwee minder gaan werken. We zijn naar een groter huis verhuisd, toen ze klein waren moesten we twee autos hebben ivm halen en brengen


    erg inspirerend blog!!!


    Jeannet

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Ik wacht eigenlijk nog steeds tot we het echt gaan voelen dat kinderen 'duur' zijn. We hebben er vijf, de oudste is zestien, en de jongste acht, en tot dusver vind ik het wel meevallen. (Even afkloppen!)

    Dus nee, ik vind niet dat kinderen per definitie 'duur' zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
  17. Bij ons zitten de kosten misschien ook vooral in het feit dat ik een andere job genomen heb om meer thuis te zijn. En deze baan verdient een stuk minder dan mijn vorige. Maar ik voel me er uitstekend bij: ik werk normaal gesproken 4 ochtenden per week en ben 's middags altijd thuis als de jongens uit school komen.
    Onze kinderen mogen maar op 1 sportclub. Merkkleding heb ik heel lang tegen kunnen houden en nog steeds hebben ze meer niet-merk dan merk.
    Nu onze oudste naar het voortgezet onderwijs gegaan is, hebben we een degelijke fiets voor hem gekocht. Helemaal nieuw, maar wel de eerste nieuwe fiets die hij ooit gekregen heeft. Voordien waren het altijd tweedehands fietsen. En verder hebben we spullen voor zijn nieuwe school moeten aanschaffen.
    Waar ik ook veel geld aan uitgeef is aan benzine. Hadden wij geen kinderen gehad dan was dit beslist stukken minder geweest. Wij wonen op het platteland, geen openbaar vervoer in de directe omgeving en echt alles is een stuk rijden. Dingen zoals sportclubs, huisarts, orthodontist, tandarts, vriendjes, school echt alles is ver weg. En oudste zoon moet dan wel naar school fietsen(elke dag 30 km) maar hij heeft nu al een paar keer pech gehad of erg slecht weer, waardoor ik hem toch weer moest brengen en/of halen.
    Een gsm hebben ze nu misschien 2 jaar, maar wel een goedkope prepaid zonder al te veel poespas. Volgens oudste lacht iedereen hem uit om zijn gsm, maar als hij een nieuwe wil mag hij daar zelf voor sparen.
    En verder... Tja, ik koop vaak tweedehands dingen. En toch zeker toen de jongens klein waren stroopte ik alle rommelmarkten af naar kleding, speelgoed en meubels. Er valt heel veel te besparen als je tweedehands koopt.

    BeantwoordenVerwijderen