boerderijtje spelen

Tot mijn schrik zie ik dat het al tegen achten is en dat ik nog niet eens aan mijn plannen voor vanavond ben begonnen. Dat komt omdat ik sinds gisteren boerin ben. Ik draag de verantwoordelijkheid over een paar velden met groenten (sojabonen, tarwe, pompoen en aardbeien). Bovendien heb ik de zorg voor wat kippen, een kalf en een roze koe die ik van mijn zoon - die ook boer is - voor Valentijnsdag heb gekregen. Daarnaast help ik een paar van mijn buren om hun stukjes land te bemesten, eieren te rapen en vogels te verschrikken. Daar heb je je handen vol aan.

Klaarblijkelijk wist iedereen al van het bestaan van Farmville, behalve ik. Maar sinds mijn zoon me in deze wonderlijke wereld heeft geïntroduceerd ben ik verkocht. Ik houd normaal niet van internetspelletjes, vooral omdat ik een hekel heb aan schieten, stelen, racen, vechten en ander laakbaar gedrag wat in veel (het merendeel?) van dergelijke spelletjes lijkt te worden aangemoedigd.

Farmville is anders. Ik heb sinds gisteren een virtueel stukje land, waar ik vee kan houden (zelfs pinguïns!), bomen kan laten groeien, groenten kan oogsten en een prachtige boerderij kan bouwen. Het uit de brand helpen van buren op aangrenzende landjes door ze te helpen bij hun klusjes levert me extra vriendelijkheidspunten op. Het sturen van kadootjes naar collega-boeren wordt aangemoedigd en levert je steevast zelf ook wat leuke verrassingen op, of zelfs een lintje.

Farmville is een vriendelijke wereld waar je door te delen, elkaar kadootjes te gunnen en goed voor je omgeving te zorgen carrière kunt maken. Het nieuwtje zal er ongetwijfeld van af gaan, maar op dit moment zou ik er best een tijdje in real life willen wonen. Samen met mijn roze koe en mijn pinguïn.

wassen en naaien

Vanochtend met buurvrouw M. naar de koopzondag in Loods 5 geweest. Een spannende exercitie voor iemand met een woon-tik als ik, maar ik had me voorgenomen om sterk te zijn en niks te kopen wat ik niet nodig had. Maar ja, mijn verjaardagsgeld klopte opdringerig in mijn portemonnee en dan kom je ook nog twee dingen tegen die erg appelleren aan mijn gekoesterde lifestyle.

Het eerste zijn de zogenaamde Ecoballs: herbruikbare wasballen, gevuld met natuurlijke mineralen die geen schadelijke stoffen in het oppervlakte water brengen en nog huidvriendelijk zouden zijn ook. Elke bal zou tot 150 wasbeurten meegaan. Dat vraagt om een experiment in huize Bewuste Eenvoud!



Het tweede is het boekje "Naaien Enzo - handwerken voor snelle Henkies", waarin waanzinnig hippe (en eenvoudige!) voorbeelden staan om zelf te breien, borduren, appliqueren, haken en naaien. Volgens mij onontbeerlijke vaardigheden voor de ambitieuze consuminderaar. Hoe meer we immers zelf kunnen maken, hoe minder we hoeven te kopen! Nu ben ik - afgezien van recht-toe recht-aan breien - een absolute nitwit op het gebied van handwerken en alleen van de voorkant van het boekje werd ik al erg blij. Toen de projecten in het boekje ook nog erg laagdrempelig bleken, belandde het boekje naast de Ecoballs in mijn boodschappenmandje. Mijn verjaardagsgeld is dus goed besteed aan twee duurzame investeringen (althans, dat hopen we dan maar).

Binnenkort dus in dit theater: een review van de Ecoball en de (hopelijk geslaagde) resultaten van de eerste zelfmaakprojecten.

financiële vrijheid

Gisteren zat ik met een vriendin in de auto en kwam het gesprek op financiën. Ze vroeg me waarom ik zo min mogelijk geld probeer uit te geven terwijl ik geen direct spaardoel heb. Ik heb toch fijn werk en een leuk huis? Ik probeerde mijn sterke intrinsieke behoefte aan financiële vrijheid aan haar over te brengen. Maar het lukte me op dat moment niet om het goed onder woorden te brengen. Ik ga hier nog een keer oefenen, zodat ik de volgende keer met een stevig verhaal voor de dag kan komen.

Geld speelt een rol bij veel grote beslissingen in een mensenleven: In wat voor buurt willen we wonen? Blijft één van ons thuis bij de kinderen? Kan ik een tijdje stoppen met werken om te studeren? Dit gegeven benauwt me. Ik ervaar geld in dat soort afwegingen als een verstorende factor. Omdat geld zo dominant is, gaat het snel boventoon voeren in je beslissing, waardoor je niet eens toe komt aan het "onderbuikgevoel". Als het financieel niet geregeld kan worden, dan houdt het gewoon op.

Ik wil de rol van geld het liefst trivialiseren. Geld is niets meer dan een reken-eenheid die energie uitdrukt. Voor elke Euro die je uitgeeft is gewerkt, er is moeite in gestoken. Staan de kosten van wat je wilt kopen in verhouding tot de hoeveelheid energie die je er in hebt gestoken? Maar door op deze manier te leven, schenk je in je handelen onbedoeld juist veel aandacht aan geld. Daar zit een inconsistentie in die moeilijk uit te leggen is.

Door schulden af te lossen (ja, zelfs de hypotheek!) en een financiële buffer op te bouwen die op zichzelf weer inkomsten oplevert, word je onafhankelijk. Onafhankelijk van werk, onafhankelijk van de "ratrace", onafhankelijk van dure gemaksdiensten die we inhuren om tijd over te houden om meer te kunnen werken. Je kunt weer dingen uit volle overtuiging doen of laten. Er ontstaat ruimte voor dat belangrijke onderbuikgevoel, zonder dat geld als vervormende factor meespeelt.

Begrijp me niet verkeerd: ik ben daar nog lang niet, maar de stip aan de horizon die financiële vrijheid heet, helpt mij om koers te houden. Elke bespaarde Euro maakt me een stapje minder afhankelijk. De reis naar die stip is minstens zo waardevol als het bereiken ervan. En weet je wat? Het leven met minder blijkt als positief randeffect meer tevredenheid te brengen.

Naschrift:
Ik realiseer me heel goed dat vrijwillige zuinigheid een luxe is. Ik las laatst ergens: Mensen die denken: "ik kan het niet kopen", komen nooit toe aan de gedachte "ik wil het niet kopen". Een oneerlijke paradox: je kunt je pas permitteren vrijwillig zuinig te zijn als je wat geld hebt. Anders is zuinig zijn bittere noodzaak.

luxe

Als je regelmatig meeleest, lijkt het misschien alsof mijn leven in het teken staat van de soberheid en ontdaan is van alle luxe. Maar dat valt alles mee. Om de boel weer even in perspectief te plaatsen leek het me aardig om eens (ook voor mezelf) op te schrijven welke luxes een vaste plek hebben in mijn leven.

- Eén van de kadootjes die ik me jaarlijks permitteer is een theaterabonnement. Een avondje meegetrokken worden in een verhaal, muziek of cabaret beleef ik nog intenser dan het lezen van een goed boek of het kijken van een mooie film.

- Ook een bezoekje aan de sauna is een verwennerij die ik mezelf jaarlijks minstens één keer gun. Zonder extra massages, schoonheidsbehandelingen of andere poespas. Gewoon een dag heerlijk zweten, badderen, scrubben en genieten.

- De kapper bezoek ik maar één keer per jaar (echt waar!), maar dan maak ik er ook een echt feestje van, met soms een hoofdhuidmassage en altijd met een frisse nieuwe coupe (die ik de rest van het jaar zelf bij kan houden).

- Dit is het derde jaar dat ik met één van mijn kinderen een Speciaal Uitstapje ga maken. In januari 2008 ging ik voor het eerst met mijn dochter met de Thalys naar Parijs. Vorig jaar ben ik op een skiweekend geweest met mijn zoon en nu mijn dochter een schitterend schooladvies heeft gekregen, gaan we het binnenkort vieren met een tripje naar Londen met de boot en de trein.

Verder houden we geen decadente vakanties, we gaan niet vaak uit eten (behalve vanwege werk, maar dat vind ik niet te vergelijken) en we leven qua consumeren vrij sober. Maar als ik heel eerlijk ben: ik houd dat goed vol door mezelf af en toe één van de luxes uit mijn lijstje te gunnen.

Welke decadenties gun jij jezelf?

het woensdagse weekmenu

Zoals afgesproken plaats ik hier voortaan iedere woensdag mijn weekmenu voor de komende week. Woensdag is de dag waarop ik mijn menu voor de komende week vaststel en alle inkopen doe.

Deze week heb ik maar één eetafspraak buiten de deur. Voor de vrijdag kies ik voor iets snels en eenvoudigs (het broodje hamburger) omdat de kinderen weer vroeg de deur uit moeten om te sporten. Ook zaterdag mag niet te ingewikkeld zijn, want dan heb ik de hele dag mijn yoga-opleiding en daarna meestal niet veel energie meer om uitgebreid te koken. Het tagliatelle-gerecht is een favoriet hier in huis en zo simpel dat de kinderen het kunnen klaarmaken terwijl ik in de tram naar huis spring.

In de winter is het lastiger om veel variatie in de groenten aan te brengen. Daarom staat er elke week wel een winterse stamppot op het menu. Verder probeer ik de beschikbare groenten iedere week op een heel andere manier klaar te maken; zo aten we vorige week hutspot en rasp ik deze week wortelen voor in de wraps. Waar mogelijk eet ik in het seizoen, maar ik gebruik soms wel extra verwennerijtjes als olijven.

Ik gebruik zo min mogelijk koemelk. Door stamppotten gaat bijvoorbeeld een scheutje sojamelk en door de Tikka Masala gaat kokosmelk. Maar ik ben niet super recht in de leer: als ik de blauwe kaas van het programma zou verwijderen zou ik grote ruzie in de tent krijgen.

Weekmenu:
Tagliatelle met spinazie-blauwe kaassaus en geroosterde pijnboompitjes

*

Broodje vegetarische hamburger met sla, tomaat, rode ui, komkommer en alfafa.

*

Vegetarische Tikka Masala met bloemkool, ui en geschaafde amandelen met rijst en naanbrood

*

Ovenschotel van geroosterde aardappelen, ui en rode bietjes met olijfolie, zeezout en peper uit de molen

*

Andijviestamppot met een lik Zaanse mosterd, pittige jus en een vegetarische rookworst

*

Tomatensoep en volkoren wraps met gekruide tofu-stukjes, tomatenblokjes, rode ui, sla, geraspte wortel, alfafa

tutorial tweedehands kleding

Nu tweedehands kleding "vintage" is gaan heten, is de drempel om het te kopen aanzienlijk verlaagd. Maar: waar te beginnen? Het kan als beginnende-maar-ambitieuze tweedehands kledingshopper ontmoedigend zijn om tussen de bergen muffe kleding op vlooienmarkten te graven naar iets draagbaars. Zeker als je diep in je hart een tikje fashionista bent, heb je meer eisen dan alleen "iets draagbaars".

Laat ik hier dan maar meteen uit de kast komen: ondanks mijn relatief eenvoudige levensstijl heb ik een zwakke plek voor kleding. En omdat ik deze week een paar mooie tweedehands schatten heb weten te "scoren" is mijn zelfvertrouwen dusdanig gegroeid dat ik hier een mini-tutorial Tweedehandskleding Kopen Voor Beginners durf te plaatsen.

Er zijn een paar vuistregels voor het kopen van tweedehands stukken:

- je moet niet te specifiek zijn over wat je wilt hebben. Tweedehandskleding kopen start niet met de vraag, maar met het aanbod. Een wikkeljurkje met een paars/blauwe grafische print en roze bloemetjes is lastiger te vinden dan gewoon een leuk jurkje. Houd dus je opties én je ogen open en laat je verrassen door wat je tegenkomt.

- weet wat er al in je kast hangt en wat je nog nodig hebt. Dat voorkomt dat je de zoveelste spijkerbroek in hetzelfde model of dezelfde wassing koopt.

- weet welke kleuren je goed staan en welke niet. Word niet overmoedig als je een leuk modelletje ziet met een afschuwelijke kleur. Als een verkeerde keuze er voor zorgt dat je er ongezond uitziet, zul je het stuk toch nooit dragen (geloof me...).

- zie het als een sport! Daarbij hoort uitdaging, tactiek en uithoudingsvermogen. Maar ook af en toe je verlies nemen. Tweedehands shoppen is niet te vergelijken met de H&M binnenlopen en de juiste maat uit het rek trekken. Doe dat dus ook niet!

Waar vind ik tweedehandskleding?

Het vinden van tweedehands kleding is niet moeilijk. Het vinden van leuke tweedehands kleding is iets lastiger. Een paar mogelijkheden:
- vlooien- of rommelmarkt. Een sterk wisselend aanbod, maar áls je hier iets vindt is het vaak ontzettend goedkoop! Een goede tip is om te kijken wat voor iemand er achter de kraam staat. Hippe mensen verkopen vaak hippe kleren. Omdat het aanbod op rommelmarkten ongesorteerd is, is het moeilijk om in één oogopslag te zien of er iets leuks tussen ligt. Dat vraagt om graven tussen de stapels. Vaak weet degene achter de kraam ook niet precies wat hij of zij aanbiedt. Dat kan onverwachte meevallers opleveren (een vergeten Chanelletje van oma ofzo).

- Kringloopwinkel: Het aanbod is overzichtelijker dan op de rommelmarkt omdat het vaak wat netter is uitgehangen, soms zelfs op kleur en op maat. De prijzen liggen wat hoger dan bij vlooienmarkten. De truc bij de Kringloop is om vooral regelmatig terug te komen; er is een continue toevoer van nieuwe spullen en als je er snel bij bent heb je meer kans op geluk. Ik heb er al eens "galaschoenen", een leuk hoedje en een hippe winterjas gescoord.

- Tweedehands winkels: Het mooie van zulke winkels is, dat zij het zoekwerk al voor je hebben gedaan. En dat is meteen het jammere. Het is inspirerend om te zien hoe de vondsten in zulke winkels vaak hip gestyled zijn. De prijzen liggen een stuk hoger dan op de rommelmarkt of bij de Kringloop.

- Marktplaats: tja, wat kan ik nog zeggen over Good Ol' Marktplaats? Het aanbod staat lekker overzichtelijk per categorie en met de juiste termen wordt je zoektocht een stuk eenvoudiger. Het kan bij een goede vondst de moeite lonen om te kijken wat de verkoper nog meer aanbiedt. Bij afname van meerdere stukken is vaak een betere deal te maken en het scheelt in de eventuele verzendkosten. Als ik twijfel over materialen of de maat dan neem ik vaak per mail contact op met de adverteerder. Met specifieke informatie over materiaal, borstwijdte of beenlengte kom je een heel eind.

- Hippas: voor de echte fashionista's onder ons die graag designerlabels kopen. Hippas is het duurdere zusje van Marktplaats, waarbij kleding van designlabels tweedehands wordt verkocht. De prijzen zijn navenant hoger dan op Marktplaats, maar voor de liefhebber is het smullen!

Uiteraard zijn er nog veel meer mogelijkheden, maar ik put voor het gemak even alleen uit eigen ervaring.

Help, mijn tweedehands kleding ruikt muf!

Het is me nog niet vaak gebeurd, maar heel soms komt het voor: een muffige geur aan een zojuist aangeschaft tweedehands artikel. De meeste spullen kun je gewoon meteen in de wasmachine doen of in een sopje zetten (even het waslabel checken en als dat ontbreekt: Googlen of gezond verstand gebruiken). Bij sommige stukken is dit echter niet mogelijk.

Colberts of andere niet-wasbare stukken hang ik in dit seizoen een nacht in de vrieskou, waarmee de geur meestal gewoon verdwijnt. Als dat niet genoeg is, combineer ik het met een textielverfrisser. In andere seizoenen werkt de douche als een soort stoomcabine. Door het kledingstuk een tijdje in de stoom te laten hangen trekt de geur er voor het grootste deel uit. Het kledingstuk vervolgens opbergen met een zakje lavendel doet vaak ook wonderen.

En mocht echt niets werken om de geur te verdrijven, dan is de stomerij de laatste strohalm. Maar aangezien een bezoekje aan de stomerij het financiële voordeel van het tweedehands kopen voor een aardig deel opheft, heb ik dat tot nu toe kunnen vermijden.

ov-tip

Vanaf vandaag heeft de Provincie Zuidholland in samenwerking met de regio Haaglanden een tijdelijke actie, waarbij de OV-chipkaart voor slechts 1 euro te bestellen is. Het gaat op basis van op=op, dus je moet er snel bij zijn!

Zorg eerst voor een digitale pasfoto (er wordt niet moeilijk gedaan als je je gezicht uit een goed geslaagde digitale vakantie foto knipt, weet ik uit ervaring) en klik hier als je in de regio woont en gebruik wilt maken van de actie.

Scheelt toch weer mooi € 6,50!