10 dingen uitdaging - week 2

De tweede week van de 10-dingen-uitdaging is nog maar net begonnen en levert nu al de volgende spullen op die hun weg naar een nieuwe eigenaar, naar recycling of vuilnisbak vinden:

1. Poffertjespan naar de Kringloop
2. Oude gordijnen in de Leger des Heilscontainer
3. Studieboeken (sterk verouderd -> oud papier)
4. Drie houten beeldjes naar de Kringloop
5. Thaise hoed naar de Kringloop
6. Bootje met drie kaarsen naar de Kringloop
7. Vaas met stenen naar de Kringloop
8. Paspop op Marktplaats
9. Houten schilderijlijst op Marktplaats
10. Twee witte schilderijen op Marktplaats

Composition in art is always about what is necessary, and eliminating everything else. If it doesn't contribute to the composition, it's weakening it. So I just figured that the same thing goes for every work of art, and every life. If it's not contributing, it's weakening.
Jay Shafer

feel good movies

Vroeger was ik dol op films met een diep zwart randje. Vrijwel alles van Tarantino, cult-achtige films als C'est arrivé près de chez vous of Trainspotting, ik vond het fantastisch om in die duistere wereld te stappen en daar flink door elkaar geschud te worden.

De laatste tijd merk ik dat ik slecht tegen geweld of harde actie in films of tv-series kan. Het maakt me onrustig, het dringt diep door in mijn systeem en ik ben dat na afloop ook niet zomaar kwijt. Steeds meer realiseer ik me: het kijken van dergelijke films of series ontspant me niet, maar maakt juist dat ik gespannen raak. Tot groot verdriet van R., die wel houdt van een pittige actiefilm op zijn tijd.

En toch, er zijn zó veel pareltjes van films waarvan je wel een goed gevoel overhoudt. Deze week gekeken naar Sunshine Cleaning en voor dit weekend staat Up (de nieuwste Disney Pixar) in de planning. Ik houd mezelf niet langer stoer: ik kijk niet meer naar gewelddadige actiefilms maar besteed mijn tijd liever aan films en series waar ik een goed gevoel aan over hou. Dat scheelt weer een heleboel tijd per week.

10 dingen uitdaging - week 1

Wat heeft een mens écht nodig om comfortabel te kunnen leven? Een fijn bed, wat prettige stoelen om op te zitten, wat communicatiemiddelen, mogelijkheden om muziek te luisteren. Een paar tastbare mooie herinneringen, spullen om dagelijks een maaltijd op tafel te kunnen toveren.

De bare necessities van het leven zijn eenvoudig en beperkt in aantal. Meer spullen maken niet gelukkiger. En toch zijn we er in geslaagd om in de dertien jaar waarin wij samen dit huishouden vormen (waarvan inmiddels ruim 11 jaar met kinderen) heel veel spullen te verzamelen die we zelden gebruiken. Die niet bijdragen aan ons geluk en waar geen specifieke dierbare herinneringen aan vast zitten. Knutselspullen, kookspullen, een overdaad aan kleding, accessoires, prullaria.

Geïnspireerd door een paar weblogs die ik de laatste weken volg over simpel en georganiseerd leven ga ik de komende weken de volgende uitdaging aan:
Ik ga wekelijks 10 dingen weg doen die niet direct of indirect waarde toevoegen aan mijn leven. Ze gaan naar de Kringloopwinkel, worden te koop gezet op Marktplaats of weggegeven aan mensen die het kunnen gebruiken. Maar ze verlaten hoe dan ook dit huis. Ik wil dit volhouden tot ik geen 10 dingen bij elkaar weet te vinden.

Deze week meteen begonnen met de volgende spullen:

1. 30 CD's te koop gezet (ik noem dit voor de gelegenheid één ding, om het uitdagend te houden)
2. een dressoir verkocht via Marktplaats
3. een verzameling Happy Meal speeltjes ontdaan van batterij en weggegooid
4. een paar incomplete stokken met speelkaarten weggegooid
5. een boek verkocht via Bol.com
6. een plastic knikkerbaan weggegooid
7. verzamelingen van Albert Heijn-prullaria (voetbalplaatjes, wuppies, etc.) weggegooid
8. ijsmachine met kapotte ijsbekers naar het inzamelpunt
9. keukenaccessoires die nooit gebruikt worden (o.a. een pasteiknijper)
10. broodrooster die nooit gebruikt wordt

mindful Sinterklaasfeest

Het is misschien nog wat vroeg in het jaar, maar vanochtend heb ik me gestort op het voorbereiden van Sinterklaas. De afgelopen jaren stond dit feest bij ons thuis vooral in het teken van véél kadootjes en het in hoog tempo en zonder aandacht uitpakken daarvan. Met familie, schoonfamilie en aanhang erbij lagen er vaak zoveel nieuwe spullen dat we aan het eind van de avond deels vergeten waren wat van wie was. Sommige spullen verdwenen zelfs ongebruikt weer in de kast om ze bij een volgende gelegenheid aan een ander kado te doen. Een onbevredigend ritueel, dat ieder jaar een hoop geld kost.

In mijn queeste om mijn huis te ontdoen van overbodige spullen, zit ik dit jaar niet te wachten op dit geweld. Met wat surfen op internet kwam ik via deze site terecht op deze enorme bron aan ideeën. En ik ben er uit: als ik op tijd begin kan ik in ieder geval voor iedere volwassene met weinig middelen een leuk en persoonlijk kado maken:

- een speciaal kruidenmengsel in een mooie pot met etiket
- kruidenolie in een mooie fles (moet lang staan om goed op smaak te komen, dus ik ben precies op tijd)
- zelfgemaakte truffels in een leuk doosje
- een speciale ontbijtmix met luxe mueslisoorten, gedroogde vruchten, etc.
- een stek van mijn schitterende Brugmansia (moet ook nu al voorbereid worden om rond Sinterklaas kado-fähig te zijn)

Andere ideeën die misschien nog de moeite waard zijn:
- Het scannen van dia's en ze als digitale foto's laten afdrukken in een leuk foto-album
- Een kalender voor 2010 met familiefoto's

Allemaal dingen met als grootste gemene deler: het is bescheiden, het gaat op of neemt niet teveel plek in en kost niet de hoofdprijs. We gaan dit jaar voor een mindful sinterklaasfeest en daarvoor moeten de voorbereidingen nu al beginnen.

ontmoeting

Bij de bushalte raakte ik vanochtend aan de praat met een Marokkaanse vrouw van ongeveer mijn leeftijd. Eerst over de bus, die nogal onberekenbaar is qua timing. Toen over mijn blessure, die nog altijd duidelijk zichtbaar is met mijn sling om. Maar al snel ging het over relaties, dromen, hoe het is om in deze tijd in een grote stad te wonen, over bezorgdheid om onze kinderen, over stress, over hechten en loslaten. Zij gekleed in een traditionele abaya, ik in vale jeans en een knalgroen sweatvest.

De hele weg naar Delft hebben we openhartig gesproken over van alles wat ons bezighoudt. Het was een bijzondere ontmoeting. Vooral omdat we ondanks de grote uiterlijke verschillen en afwijkende levensstijlen zo ontzettend veel gemeen bleken te hebben.

indian summer

Eind september nog zo'n prachtige dag; wat een kadootje. Lekker met de voeten in het zand gestaan, misschien wel voor de laatste keer dit jaar.

oppepper

Het genezen gaat te langzaam naar mijn zin. Ik slaap te weinig door de pijn en vergeet dat deze lastige periode ook zijn mooie en nuttige kanten heeft. Tijd voor een stukje mindfulness. Daarom weinig tekst dit keer, maar een paar plaatjes die ik de laatste weken heb kunnen schieten. Om mezelf er aan te herinneren dat er wel degelijk mooie en goede dingen gebeuren.